౧౩. తేరసమసిక్ఖాపదం

౧౨౨౪. తేన సమయేన బుద్ధో భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తేన ఖో పన సమయేన అఞ్ఞతరా భిక్ఖునీ అసఙ్కచ్చికా [అసఙ్కచ్ఛికా (స్యా.)] గామం పిణ్డాయ పావిసి. తస్సా రథికాయ వాతమణ్డలికా సఙ్ఘాటియో ఉక్ఖిపింసు. మనుస్సా ఉక్కుట్ఠిం అకంసు – ‘‘సున్దరా అయ్యాయ థనుదరా’’తి. సా భిక్ఖునీ తేహి మనుస్సేహి ఉప్పణ్డియమానా మఙ్కు అహోసి. అథ ఖో సా భిక్ఖునీ ఉపస్సయం గన్త్వా భిక్ఖునీనం ఏతమత్థం ఆరోచేసి. యా తా భిక్ఖునియో అప్పిచ్ఛా…పే… తా ఉజ్ఝాయన్తి ఖియ్యన్తి విపాచేన్తి – ‘‘కథఞ్హి నామ భిక్ఖునీ అసఙ్కచ్చికా గామం పవిసిస్సతీ’’తి…పే… సచ్చం కిర, భిక్ఖవే, భిక్ఖునీ అసఙ్కచ్చికా గామం పావిసీతి? ‘‘సచ్చం, భగవా’’తి. విగరహి బుద్ధో భగవా…పే… కథఞ్హి నామ, భిక్ఖవే, భిక్ఖునీ అసఙ్కచ్చికా గామం పవిసిస్సతి! నేతం, భిక్ఖవే, అప్పసన్నానం వా పసాదాయ…పే… ఏవఞ్చ పన, భిక్ఖవే, భిక్ఖునియో ఇమం సిక్ఖాపదం ఉద్దిసన్తు –

౧౨౨౫. ‘‘యా పన భిక్ఖునీ అసఙ్కచ్చికా [అసఙ్కచ్ఛికా (స్యా.)] గామం పవిసేయ్య, పాచిత్తియ’’న్తి.

౧౨౨౬. యా పనాతి యా యాదిసా…పే… భిక్ఖునీతి…పే… అయం ఇమస్మిం అత్థే అధిప్పేతా భిక్ఖునీతి.

అసఙ్కచ్చికాతి వినా సఙ్కచ్చికం.

సఙ్కచ్చికం నామ అధక్ఖకం ఉబ్భనాభి, తస్స పటిచ్ఛాదనత్థాయ.

గామం పవిసేయ్యాతి పరిక్ఖిత్తస్స గామస్స పరిక్ఖేపం అతిక్కామేన్తియా ఆపత్తి పాచిత్తియస్స. అపరిక్ఖిత్తస్స గామస్స ఉపచారం ఓక్కమన్తియా ఆపత్తి పాచిత్తియస్స.

౧౨౨౭. అనాపత్తి అచ్ఛిన్నచీవరికాయ, నట్ఠచీవరికాయ, గిలానాయ, అస్సతియా, అజానన్తియా, ఆపదాసు, ఉమ్మత్తికాయ, ఆదికమ్మికాయాతి.

తేరసమసిక్ఖాపదం నిట్ఠితం.

ఛత్తుపాహనవగ్గో నవమో.

ఉద్దిట్ఠా ఖో, అయ్యాయో, ఛసట్ఠిసతా పాచిత్తియా ధమ్మా. తత్థాయ్యాయో పుచ్ఛామి – ‘‘కచ్చిత్థ పరిసుద్ధా’’? దుతియమ్పి పుచ్ఛామి – ‘‘కచ్చిత్థ పరిసుద్ధా’’? తతియమ్పి పుచ్ఛామి – ‘‘కచ్చిత్థ పరిసుద్ధా’’? పరిసుద్ధేత్థాయ్యాయో, తస్మా తుణ్హీ, ఏవమేతం ధారయామీతి.

ఖుద్దకం సమత్తం.

భిక్ఖునివిభఙ్గే పాచిత్తియకణ్డం నిట్ఠితం.