๓๗๕. กโปตชาตกํ (๕-๓-๕)

๑๓๕. อิทานิ โขมฺหิ สุขิโต อโรโค, นิกฺกณฺฏโก นิปฺปติโต กโปโต;

กาหามิ ทานี หทยสฺส ตุฏฺฐึ, ตถาหิมํ มํสสากํ พเลติ.

๑๓๖. กายํ พลากา สิขิโน, โจรี ลงฺฆิปิตามหา;

โอรํ พลาเก อาคจฺฉ, จณฺโฑ เม วายโส สขา.

๑๓๗. อลญฺหิ เต ชคฺฆิตาเย, มมํ ทิสฺวาน เอทิสํ;

วิลูนํ สูทปุตฺเตน, ปิฏฺฐมณฺเฑน [ปิฏฺฐมทฺเทน (สี. สฺยา. ปี.)] มกฺขิตํ.

๑๓๘. สุนฺหาโต สุวิลิตฺโตสิ, อนฺนปาเนน ตปฺปิโต;

กณฺเฐ จ เต เวฬุริโย, อคมา นุ กชงฺคลํ.

๑๓๙. มา เต มิตฺโต อมิตฺโต วา, อคมาสิ กชงฺคลํ;

ปิญฺฉานิ ตตฺถ ลายิตฺวา, กณฺเฐ พนฺธนฺติ วฏฺฏนํ.

๑๔๐. ปุนปาปชฺชสี สมฺม, สีลญฺหิ ตว ตาทิสํ;

น หิ มานุสกา โภคา, สุภุญฺชา โหนฺติ ปกฺขินาติ.

กโปตชาตกํ ปญฺจมํ.

อฑฺฒวคฺโค ตติโย.

ตสฺสุทฺทานํ –

อถ วณฺณ สสีล หิริ ลภเต, สุมุขา วิส สาฬิยมิตฺตวโร;

อถ จกฺก ปลาส สราช สโต, ยว พาล กโปตก ปนฺนรสาติ.

อถ วคฺคุทฺทานํ –

ชีนญฺจ วณฺณํ อสมํวคุปฺปริ, สุเทสิตา ชาตกนฺติ สนฺติ วีสติ [ชาตก ปญฺจวีสติ (?)];

มเหสิโน พฺรหฺมจริตฺตมุตฺต-มโวจ คาถา อตฺถวตี สุพฺยญฺชนาติ.

ปญฺจกนิปาตํ นิฏฺฐิตํ.