๒๙๖. สมุทฺทชาตกํ (๓-๕-๖)

๑๓๖. โก นายํ [โก นฺวายํ (สฺยา.)] โลณโตยสฺมึ, สมนฺตา ปริธาวติ;

มจฺเฉ มกเร จ วาเรติ, อูมีสุ จ วิหญฺญติ.

๑๓๗. อนนฺตปายี สกุโณ, อติตฺโตติ ทิสาสุโต;

สมุทฺทํ ปาตุมิจฺฉามิ, สาครํ สริตํ ปตึ.

๑๓๘. โส อยํ หายติ เจว, ปูรเต จ มโหทธิ;

นาสฺส นายติ ปีตนฺโต, อเปยฺโย กิร สาคโรติ.

สมุทฺทชาตกํ ฉฏฺฐํ.