๒๙๐. สีลวีมํสกชาตกํ (๓-๔-๑๐)

๑๑๘. สีลํ กิเรว กลฺยาณํ, สีลํ โลเก อนุตฺตรํ;

ปสฺส โฆรวิโส นาโค, สีลวาติ น หญฺญติ.

๑๑๙. โสหํ สีลํ สมาทิสฺสํ, โลเก อนุมตํ สิวํ;

อริยวุตฺติสมาจาโร, เยน วุจฺจติ สีลวา.

๑๒๐. ญาตีนญฺจ ปิโย โหติ, มิตฺเตสุ จ วิโรจติ;

กายสฺส เภทา สุคตึ, อุปปชฺชติ สีลวาติ.

สีลวีมํสกชาตกํ ทสมํ.

อพฺภนฺตรวคฺโค จตุตฺโถ.

ตสฺสุทฺทานํ –

ทุม กํสวรุตฺตมพฺยคฺฆมิคา, มณโย มณิ สาลุกมวฺหยโน;

อนุสาสนิโยปิ จ มจฺฉวโร, มณิกุณฺฑลเกน กิเรน ทสาติ.