๒๑๓. ภรุชาตกํ (๒-๗-๓)

๑๒๕. อิสีนมนฺตรํ กตฺวา, ภรุราชาติ [กุรุราชาติ (ก.)] เม สุตํ;

อุจฺฉินฺโน สห รฏฺเฐหิ [รฏฺเฐน (สี. ปี.)], สราชา วิภวงฺคโต.

๑๒๖. ตสฺมา หิ ฉนฺทาคมนํ, นปฺปสํสนฺติ ปณฺฑิตา;

อทุฏฺฐจิตฺโต ภาเสยฺย, คิรํ สจฺจุปสํหิตนฺติ.

ภรุชาตกํ [กุรุราตกํ (ก.)] ตติยํ.