๒๐๔. วีรกชาตกํ (๒-๖-๔)

๑๐๗. อปิ วีรก ปสฺเสสิ, สกุณํ มญฺชุภาณกํ;

มยูรคีวสงฺกาสํ, ปตึ มยฺหํ สวิฏฺฐกํ.

๑๐๘. อุทกถลจรสฺส ปกฺขิโน, นิจฺจํ อามกมจฺฉโภชิโน;

ตสฺสานุกรํ สวิฏฺฐโก, เสวาเล ปลิคุณฺฐิโต มโตติ.

วีรกชาตกํ จตุตฺถํ.