๒๐๕. คงฺเคยฺยชาตกํ (๒-๖-๕)

๑๐๙. โสภติ มจฺโฉ คงฺเคยฺโย, อโถ โสภติ ยามุโน [โสภนฺติ มจฺฉา คงฺเคยฺยา, อโถ โสภนฺติ ยามุนา (สฺยา. ปี.)];

จตุปฺปโทยํ ปุริโส, นิโคฺรธปริมณฺฑโล;

อีสกายต [อีสมายต (ก.)] คีโว จ, สพฺเพว อติโรจติ.

๑๑๐. ยํ ปุจฺฉิโต น ตํ อกฺขาสิ [อกฺขา (สี. สฺยา. ปี.)], อญฺญํ อกฺขาสิ [อกฺขาติ (สฺยา. ปี.)] ปุจฺฉิโต;

อตฺตปฺปสํสโก โปโส, นายํ อสฺมาก รุจฺจตีติ.

คงฺเคยฺยชาตกํ ปญฺจมํ.