๑๙๒. สิริกาฬกณฺณิชาตกํ (๒-๕-๒)

๘๓. อิตฺถี สิยา รูปวตี, สา จ สีลวตี สิยา;

ปุริโส ตํ น อิจฺเฉยฺย, สทฺทหาสิ มโหสธ.

๘๔. สทฺทหามิ มหาราช, ปุริโส ทุพฺภโค สิยา;

สิรี จ กาฬกณฺณี จ, น สเมนฺติ กุทาจนนฺติ.

สิริกาฬกณฺณิชาตกํ ทุติยํ.