๑๙๐. สีลานิสํสชาตกํ (๒-๔-๑๐)

๗๙. ปสฺส สทฺธาย สีลสฺส, จาคสฺส จ อยํ ผลํ;

นาโค นาวาย วณฺเณน, สทฺธํ วหตุปาสกํ.

๘๐. สพฺภิเรว สมาเสถ, สพฺภิ กุพฺเพถ สนฺถวํ;

สตญฺหิ สนฺนิวาเสน, โสตฺถึ คจฺฉติ นฺหาปิโตติ.

สีลานิสํสชาตกํ ทสมํ.

อสทิสวคฺโค จตุตฺโถ.

ตสฺสุทฺทานํ –

ธนุคฺคห กุญฺชร อปฺปรโส, คิริทตฺตมนาวิลจิตฺตวรํ;

ทธิวาหน ชมฺพูก สีหนโข, หริตยว นาควเรน ทสาติ.