๑๘๒. สงฺคามาวจรชาตกํ (๒-๔-๒)

๖๓. สงฺคามาวจโร สูโร, พลวา อิติ วิสฺสุโต;

กึ นุ โตรณมาสชฺช, ปฏิกฺกมสิ กุญฺชร.

๖๔. โอมทฺท ขิปฺปํ ปลิฆํ, เอสิกานิ จ อพฺพห [อุพฺพห (สฺยา.), อพฺภุห (ก.)];

โตรณานิ จ มทฺทิตฺวา, ขิปฺปํ ปวิส กุญฺชราติ.

สงฺคามาวจรชาตกํ ทุติยํ.