๑๘๓. วาโลทกชาตกํ (๒-๔-๓)

๖๕. วาโลทกํ อปฺปรสํ นิหีนํ, ปิตฺวา [ปีตฺวา (สี. ปี.)] มโท ชายติ คทฺรภานํ;

อิมญฺจ ปิตฺวาน รสํ ปณีตํ, มโท น สญฺชายติ สินฺธวานํ.

๖๖. อปฺปํ ปิวิตฺวาน นิหีนชจฺโจ, โส มชฺชตี เตน ชนินฺท ปุฏฺโฐ [ผุฏฺโฐ (สี. สฺยา.), มุฏฺโฐ (ก.)];

โธรยฺหสีลี จ กุลมฺหิ ชาโต, น มชฺชตี อคฺครสํ ปิวิตฺวาติ.

วาโลทกชาตกํ ตติยํ.