๑๘๐. ทุทฺททชาตกํ (๒-๓-๑๐)

๕๙. ทุทฺททํ ททมานานํ, ทุกฺกรํ กมฺม กุพฺพตํ;

อสนฺโต นานุกุพฺพนฺติ, สตํ ธมฺโม ทุรนฺนโย.

๖๐. ตสฺมา สตญฺจ อสตํ, นานา โหติ อิโต คติ;

อสนฺโต นิรยํ ยนฺติ, สนฺโต สคฺคปรายณาติ [ปรายนา (สฺยา. ก.)].

ทุทฺททชาตกํ ทสมํ.

กลฺยาณวคฺโค ตติโย.

ตสฺสุทฺทานํ –

สุสมญฺญมิคาธิภู มาณวโก, วาริปหูตรูปาทิจฺจุปฏฺฐานา;

สกฬายสตินฺทุกปงฺก ปุน, สตธมฺม สุทุทฺททเกน ทสาติ.