౧౨. ద్వాదసమసిక్ఖాపదం

౧౧౭౦. తేన సమయేన బుద్ధో భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తేన ఖో పన సమయేన భిక్ఖునియో అనువస్సం వుట్ఠాపేన్తి, ఉపస్సయో న సమ్మతి. మనుస్సా [మనుస్సా విహారచారికం ఆహిణ్డన్తా పస్సిత్వా (సీ.)] ఉజ్ఝాయన్తి ఖియ్యన్తి విపాచేన్తి – ‘‘కథఞ్హి నామ భిక్ఖునియో అనువస్సం వుట్ఠాపేస్సన్తి, ఉపస్సయో న సమ్మతీ’’తి! అస్సోసుం ఖో భిక్ఖునియో తేసం మనుస్సానం ఉజ్ఝాయన్తానం ఖియ్యన్తానం విపాచేన్తానం. యా తా భిక్ఖునియో అప్పిచ్ఛా…పే… తా ఉజ్ఝాయన్తి ఖియ్యన్తి విపాచేన్తి – ‘‘కథఞ్హి నామ భిక్ఖునియో అనువస్సం వుట్ఠాపేస్సన్తీ’’తి…పే… సచ్చం కిర, భిక్ఖవే, భిక్ఖునియో అనువస్సం వుట్ఠాపేన్తీతి? ‘‘సచ్చం, భగవా’’తి. విగరహి బుద్ధో భగవా…పే… కథఞ్హి నామ, భిక్ఖవే, భిక్ఖునియో అనువస్సం వుట్ఠాపేస్సన్తి! నేతం, భిక్ఖవే, అప్పసన్నానం వా పసాదాయ…పే… ఏవఞ్చ పన, భిక్ఖవే, భిక్ఖునియో ఇమం సిక్ఖాపదం ఉద్దిసన్తు –

౧౧౭౧. ‘‘యా పన భిక్ఖునీ అనువస్సం వుట్ఠాపేయ్య, పాచిత్తియ’’న్తి.

౧౧౭౨. యా పనాతి యా యాదిసా…పే… భిక్ఖునీతి…పే… అయం ఇమస్మిం అత్థే అధిప్పేతా భిక్ఖునీతి.

అనువస్సన్తి అనుసంవచ్ఛరం. వుట్ఠాపేయ్యాతి ఉపసమ్పాదేయ్య.

‘‘వుట్ఠాపేస్సామీ’’తి గణం వా ఆచరినిం వా పత్తం వా చీవరం వా పరియేసతి, సీమం వా సమ్మన్నతి, ఆపత్తి దుక్కటస్స. ఞత్తియా దుక్కటం. ద్వీహి కమ్మవాచాహి దుక్కటా. కమ్మవాచాపరియోసానే ఉపజ్ఝాయాయ ఆపత్తి పాచిత్తియస్స. గణస్స చ ఆచరినియా చ ఆపత్తి దుక్కటస్స.

౧౧౭౩. అనాపత్తి ఏకన్తరికం వుట్ఠాపేతి, ఉమ్మత్తికాయ, ఆదికమ్మికాయాతి.

ద్వాదసమసిక్ఖాపదం నిట్ఠితం.