౩. ద్వేభాగసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౫౫౨. ‘‘ధారయిత్వా ద్వే తులా ఆదాతబ్బా’’తి వచనతో యథా తులాధారణాయ కాళకా అధికా న హోన్తి, తథా కాళకానం ద్వే భావా గహేతబ్బా ఉక్కట్ఠపరిచ్ఛేదేన. కథం పఞ్ఞాయతీతి? సుద్ధకాళకపటిసేధననిదానేన. తతియం ఓదాతానం చతుత్థం గోచరియానన్తి హేట్ఠిమపరిచ్ఛేదో. మాతికాట్ఠకథాయం పన ‘‘ఏకస్సపి కాళకలోమస్స అతిరేకభావే నిస్సగ్గియ’’న్తి (కఙ్ఖా. అట్ఠ. ద్వేభాగసిక్ఖాపదవణ్ణనా) వుత్తం, తం తులాధారణాయ కిఞ్చాపి న సమేతి, అచిత్తకత్తా పన సిక్ఖాపదస్స పుబ్బే తులాయ ధారయిత్వా ఠపితేసు ఏకమ్పి లోమం తత్థ పతేయ్య నిస్సగ్గియన్తి అధిప్పాయోతి నో తక్కో. అఞ్ఞథా ద్వే తులా నాదాతబ్బా, ఊనకతరా ఆదాతబ్బా సియుం. న హి లోమం గణేత్వా తులాధారణా కరీయతి. అథ గణేత్వావ కాతబ్బం. కిం తులాధారణాయ పయోజనన్తి కేచి. ‘‘గోచరియఓదాతేసు ఏకమేవ దిగుణం కత్వా గహేతుం వట్టతీ’’తి వదన్తి, అట్ఠకథాయం అవిచారితత్తా వీమంసితబ్బం.

ద్వేభాగసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.