౪. అత్తకామపారిచరియసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౨౯౦. చతుత్థే తయో సఙ్ఘాదిసేసవారా ఆగతా, సేసా సత్తపఞ్ఞాస వారా థుల్లచ్చయదుక్కటాపత్తికాయ సంఖిత్తాతి వేదితబ్బా, తతో అఞ్ఞతరో అసమ్భవతో ఇధ న ఉద్ధటో. సేసయోజనక్కమో వుత్తనయేన వేదితబ్బో. నగరపరిక్ఖారేహీతి పాకారపరిఖాదీహి నగరపరివారేహి. సేతపరిక్ఖారోతి సేతాలఙ్కారో, సీలాలఙ్కారోతి అత్థో (సం. ని. అట్ఠ. ౩.౫.౪). చక్కవీరియోతి వీరియచక్కో. వసలం దుగ్గన్ధన్తి నిమిత్తం సన్ధాయాహ, తదేవ సన్ధాయ ‘‘కిం మే పాపకం, కిం మే దుగ్గన్ధ’’న్తి వుత్తం.

౨౯౧. సన్తికేతి యత్థ ఠితో విఞ్ఞాపేతి. ‘‘పఠమవిగ్గహే సచే పాళివసేన యోజేతీతి కామహేతుపారిచరియాఅత్థో. సేసన్తి ‘అధిప్పాయో’తి పదం బ్యఞ్జనం అత్థాభావతో. దుతియే పాళివసేన కామహేతు-పదాని బ్యఞ్జనాని తేసం తత్థ అత్థాభావతో. ఏవం చత్తారి పదాని ద్విన్నం విగ్గహానం వసేన యోజితానీతి అపరే వదన్తీ’’తి వుత్తం.

౨౯౫. ఏతేసు సిక్ఖాపదేసు మేథునరాగేన వీతిక్కమే సతి సఙ్ఘాదిసేసేన అనాపత్తి. తస్మా ‘‘కిం భన్తే అగ్గదానన్తి. మేథునధమ్మ’’న్తి ఇదం కేవలం మేథునధమ్మస్స వణ్ణభణనత్థం వుత్తం, న మేథునధమ్మాధిప్పాయేన తదత్థియా వుత్తన్తి వేదితబ్బం, పరస్స భిక్ఖునో కామపారిచరియాయ వణ్ణభణనే దుక్కటం. ‘‘యో తే విహారే వసతి, తస్స అగ్గదానం దేహీ’’తి పరియాయవచనేనపి దుక్కటం. ‘‘అత్తకామపారిచరియాయ వణ్ణం భాసేయ్య. యా మాదిసం సీలవన్త’’న్తి చ వుత్తత్తాతి ఏకే. పఞ్చసు అఙ్గేసు సబ్భావా సఙ్ఘాదిసేసోవాతి ఏకే. విచారేత్వా గహేతబ్బం. గణ్ఠిపదే పన ‘‘ఇమస్మిం సిక్ఖాపదద్వయే కాయసంసగ్గే వియ యక్ఖిపేతీసు దుట్ఠుల్లత్తకామవచనే థుల్లచ్చయ’న్తి వదన్తి. అట్ఠకథాసు పన నాగత’’న్తి లిఖితం. ‘‘ఉభతోబ్యఞ్జనకో పన పణ్డకగతికోవా’’తి వదన్తి.

అత్తకామపారిచరియసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.