౧. జరాధమ్మసుత్తవణ్ణనా

౫౧౧. పముఖే, పాసాదస్స చ పచ్ఛిమభాగే ఆతపో పచ్ఛాతపో, తస్మిం పచ్ఛాతపే. సో హి పాసాదస్స పముఖభావేన కతో. కిం పన భగవతో వజిరసారం సరీరం ఓతాపేతబ్బం హోతీతి ఆహ – ‘‘సమ్మాసమ్బుద్ధస్సా’’తిఆది. అయఞ్చ ఇమం సుత్తం దేసితసమయే. న సక్కోతి బ్యామప్పభాయ కాయచి పభాయ అనభిభవనీయత్తా. కిఞ్చాపి బుద్ధాభా సూరియాభాయ అనభిభవనీయా, ఘమ్మసభావతాయ పన రస్మీనం పరితో ఫరన్తీ సూరియాభా తిఖిణా ఉణ్హాతి ఆహ ‘‘రస్మితేజ’’న్తి. ఇదాని తమత్థం ఉపమాయ విభావేతుం ‘‘యథేవ హీ’’తిఆది వుత్తం.

సువణ్ణావట్టం వియాతి అచ్ఛే సువణ్ణపత్తే వినివత్తఆవట్టం వియ. గరహణచ్ఛరియం నామ కిరేతం ‘‘అచ్ఛరియమేతం అవిసిచ్ఛేఫలవద’’న్తిఆదీసు వియ. న ఏవమేతరహీతి అత్తనో పాకటవసేన వదతి, న ఇతరేసమ్పీతి. సిరాజాలాతి సిరాసన్తానా. ఏవరూపం న హోతీతి అఞ్ఞేసం పాకతికసత్తానం వుత్తాకారం వియ న హోతి పుఞ్ఞసమ్భారస్స ఉళారతమత్తా విపచ్చనస్స పరియన్తగతత్తా. తేనాహ ‘‘అఞ్ఞేసం అపాకట’’న్తి. వలియావట్టకన్తి అప్పకం వలియావట్టం. తేనాహ ‘‘కేసగ్గప్పమాణ’’న్తి. సబ్బానీతి సిరాజాలాని. పురతో వఙ్కోతి థోకం పురతో నతమత్తం సన్ధాయాహ. తేన వుత్తం ‘‘స్వాయం అఞ్ఞేసం అపాకటో’’తి. నయగ్గాహతోతి అనుమానతో. ధీ తన్తి ధీ-సద్దయోగే ఉపయోగవచనం. ధీతి జిగుచ్ఛనత్థే నిపాతో. ధిక్కారోతి జిగుచ్ఛాపయోగో. తం ఫుసతూతి తుయ్హం పాపుణాతు.