౧. సీవకసుత్తవణ్ణనా

౨౬౯. చూళా పన అస్స మహతీ అత్థి సవిసేసా, తస్మా ‘‘మోళియసీవకో’’తి వుచ్చతి. ఛన్నపరిబ్బాజకోతి కమ్బలాదినా కోపీనపటిచ్ఛాదకపరిబ్బాజకో. పిత్తపచ్చయానీతి పిత్తహేతుకాని. ‘‘తిస్సో వేదనా’’తి వత్వా తాసం సమ్భవం దస్సేతుం ‘‘కథ’’న్తిఆది వుత్తం. కుసలవేదనా ఉప్పజ్జతి పిత్తపచ్చయా. పిత్తభేసజ్జం కరిస్సామీతి భేసజ్జసమ్భరణత్థఞ్చేవ తదత్థం ఆమిసకిఞ్జక్ఖసమ్భరణత్థఞ్చ పాణం హనతీతి యోజనా. మజ్ఝత్తో భేసజ్జకరణే ఉదాసీనో.

తస్మాతి యస్మా పిత్తాదిపచ్చయహేతుకన్తి అత్తనో చ లోకస్స చ పచ్చక్ఖం అతిధావన్తి యే సమణా వా బ్రాహ్మణా వా, తస్మా తేసం మిచ్ఛా. పిత్తాదీనం తిణ్ణమ్పి సమోధానసన్నిపాతే జాతాని సన్నిపాతికాని. పురిమఉతునో విసదిసో ఉతువిపరిణామోతి ఆహ ‘‘విసభాగఉతుతో జాతానీ’’తి. అనుదకో థద్ధలూఖభూమివిభాగో జఙ్గలదేసో, వుత్తవిపరియాయేన అనుపదేసో వేదితబ్బో. మలయం హిమసీతబహులో, ఇతరో ఉణ్హబహులో.

అత్తనో పకతిచరియానం విసమం కాయస్స పరిహరణవసేన, జాతాని పన అసయ్హసహనఅదేసఅకాలచరణాదినా వేదితబ్బానీతి ఆహ ‘‘మహాభారవహనా’’తిఆది. పరస్స ఉపక్కమతో నిబ్బత్తాని ఓపక్కమికానీతి ఆహ – ‘‘అయం చోరో వా’’తిఆది. కేవలన్తి బాహిరపచ్చయం అనపేక్ఖిత్వా కేవలం తేనేవ. తేనాహ ‘‘కమ్మవిపాకతోవ జాతానీ’’తి. సక్కా పటిబాహితుం పతీకారేన. లోకవోహారో నామ కథితో పిత్తసముట్ఠానాదిసమఞ్ఞాయ లోకసిద్ధత్తా. కామం సరీరసన్నిస్సితా వేదనా కమ్మనిబ్బత్తావ, తస్సా పన పచ్చుప్పన్నపచ్చయవసేన ఏవమయం లోకవోహారోతి వుత్తఞ్చేవ గహేత్వా పరవాదపటిసేధో కతోతి దట్ఠబ్బం.

సీవకసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.