౧. రహోగతసుత్తవణ్ణనా

౨౫౯. యంకిఞ్చి వేదయితన్తి ‘‘సుఖం దుక్ఖం అదుక్ఖమసుఖ’’న్తి వుత్తం వేదయితం దుక్ఖస్మిం అన్తోగధం, దుక్ఖన్తి వత్తబ్బతం లభతి పరియాయేనాతి అత్థో. తేనాహ ‘‘తం సబ్బం దుక్ఖన్తి అత్థో’’తి. యా ఏసాతిఆదీసు యో సఙ్ఖారానం అనిచ్చతాసఙ్ఖాతో హుత్వా అభావాకారో, యా ఖయసభావతా వినస్సనసభావతా జరాయ మరణేన చాతి ద్విధా విపరిణామనసభావతా, ఏతం సన్ధాయ ఉద్దిస్స సబ్బం వేదయితం దుక్ఖన్తి మయా వుత్తన్తి అయం సఙ్ఖేపత్థో. సాతి సఙ్ఖారానం అనిచ్చతా. వేదనానమ్పి అనిచ్చతా ఏవ సఙ్ఖారసభావత్తా. తాసం అనిచ్చతా చ నామ మరణం భఙ్గోతి కత్వా తతో ఉత్తరి దుక్ఖం నామ నత్థీతి సబ్బా వేదనా ‘‘దుక్ఖా’’తి వుత్తా, యథా ‘‘యదనిచ్చం తం దుక్ఖ’’న్తి చ, ‘‘పఞ్చుపాదానక్ఖన్ధా దుక్ఖా’’తి చ వుత్తం. ఇదం సుత్తపదం. చత్తారో ఆరుప్పాతి చతస్సో అరూపసమాపత్తియో. ఏత్థాతి చ ఏతస్మిం పటిప్పస్సద్ధివారే.

రహోగతసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.