౬. చారిత్తసిక్ఖాపదవణ్ణనా

అన్తోఉపచారసీమాయ దస్సనూపచారే భిక్ఖుం దిస్వాతి యత్థ ఠితస్స కులాని పయిరుపాసనచిత్తం ఉప్పన్నం, తతో పట్ఠాయ గచ్ఛన్తో అన్తోఉపచారసీమాయ దస్సనూపచారే భిక్ఖుం పస్సే వా అభిముఖే వా దిస్వా. పకతివచనేనాతి యం ద్వాదసహత్థబ్భన్తరే ఠితేన సోతుం సక్కా, తాదిసేన వచనేన, ఇతో చితో చ పరియేసిత్వా ఆరోచనకిచ్చం పన నత్థి. యో హి ఏవం పరియేసితబ్బో, సో అసన్తోయేవ. తేనాహ ‘‘తాదిస’’న్తిఆది. అనాపుచ్ఛిత్వాతి అనారోచేత్వా.

అన్తరారామభిక్ఖునుపస్సయతిత్థియసేయ్యపటిక్కమనభత్తియఘరానీతి ఏత్థ అన్తరారామన్తి అన్తోగామే విహారో. పటిక్కమనన్తి ఆసనసాలా. భత్తియఘరన్తి నిమన్తితఘరం వా సలాకభత్తాదిదాయకానం వా ఘరం. ఆపదాసూతి జీవితబ్రహ్మచరియన్తరాయేసు. కిరియాకిరియన్తి ఏత్థ కులేసు చారిత్తాపజ్జనం కిరియం, అనాపుచ్ఛనం అకిరియన్తి వేదితబ్బం.

చారిత్తసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.