౪. ఛబ్బస్ససిక్ఖాపదవణ్ణనా

యం సన్థతసమ్ముతిం దేతీతి సమ్బన్ధో. గిలానస్స భిక్ఖునోతి యస్స వినా సన్థతా న ఫాసు హోతి, న సక్కోతి చ సన్థతం ఆదాయ పక్కమితుం, ఏవంభూతస్స గిలానస్స భిక్ఖునో. సన్థతసమ్ముతిం దేతీతి ‘‘సుణాతు మే, భన్తే, సఙ్ఘో, అయం ఇత్థన్నామో భిక్ఖు గిలానో న సక్కోతి సన్థతం ఆదాయ పక్కమితు’’న్తిఆదినా (పారా. ౫౬౦) పదభాజనే వుత్తాయ ఞత్తిదుతియకమ్మవాచాయ సన్థతసమ్ముతిం దేతి.

సాతి సన్థతసమ్ముతి. వూపసన్తో వా పున కుప్పతీతి వూపసన్తో వా సో ఆబాధో పున కుప్పతి, అనువస్సమ్పి కాతుం వట్టతి, పున సమ్ముతిదానకిచ్చం నత్థీతి అధిప్పాయో. న కేవలం తస్మింయేవ రోగే కుప్పితే, అథ ఖో అఞ్ఞస్మిం రోగే కుప్పితేపి గతగతట్ఠానే అనువస్సం కాతుం లభతి. తేనేవ హి సమన్తపాసాదికాయం ‘‘సచే అరోగో హుత్వా పున మూలబ్యాధినావ గిలానో హోతి, సోయేవ పరిహారో, నత్థఞ్ఞం ‘సమ్ముతికిచ్చ’న్తి ఫుస్సదేవత్థేరో ఆహ. ఉపతిస్సత్థేరో పన సో వా బ్యాధి పటికుప్పతు, అఞ్ఞో వా, సకిం ‘గిలానో’తి నామం లద్ధం లద్ధమేవ, పున ‘సమ్ముతికిచ్చం నత్థీ’తి ఆహా’’తి (పారా. అట్ఠ. ౨.౫౫౭) ఉపతిస్సత్థేరవాదో పచ్ఛా వుత్తో.

ఏత్థ చ ‘‘ఇదం మే, భన్తే, సన్థతం ఊనకఛబ్బస్సాని కారాపితం అఞ్ఞత్ర భిక్ఖుసమ్ముతియా నిస్సగ్గియ’’న్తి (పారా. ౫౬౨) ఇమినా నయేన నిస్సజ్జనవిధానం వేదితబ్బం. ‘‘సేసం పఠమసదిసమేవా’’తి ఇమినా ‘‘అత్తనా కతం పరేహి పరియోసాపేతీ’’తిఆదికం అతిదిట్ఠం. అయం పన విసేసో – పరిపుణ్ణే ఛబ్బస్సే వా అతిరేకఛబ్బస్సే వా అనాపత్తి. అఙ్గేసు చ ఛబ్బస్సానం అన్తోభావో నానాత్తం.

ఛబ్బస్ససిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.