౬. పత్తసుత్తం

౧౫౨. సావత్థినిదానం. తేన ఖో పన సమయేన భగవా పఞ్చన్నం ఉపాదానక్ఖన్ధానం ఉపాదాయ భిక్ఖూనం ధమ్మియా కథాయ సన్దస్సేతి సమాదపేతి [సమాదాపేతి (?)] సముత్తేజేతి సమ్పహంసేతి. తే చ భిక్ఖూ అట్ఠిం కత్వా [అట్ఠికత్వా (సీ. స్యా. కం. పీ.)] మనసి కత్వా సబ్బచేతసా [సబ్బచేతసో (సీ. స్యా. కం. పీ.), సబ్బం చేతసా (క.)] సమన్నాహరిత్వా ఓహితసోతా ధమ్మం సుణన్తి.

అథ ఖో మారస్స పాపిమతో ఏతదహోసి – ‘‘అయం ఖో సమణో గోతమో పఞ్చన్నం ఉపాదానక్ఖన్ధానం ఉపాదాయ భిక్ఖూనం ధమ్మియా కథాయ సన్దస్సేతి సమాదపేతి సముత్తేజేతి సమ్పహంసేతి. తే చ భిక్ఖూ అట్ఠిం కత్వా మనసి కత్వా సబ్బచేతసా సమన్నాహరిత్వా ఓహితసోతా ధమ్మం సుణన్తి. యంనూనాహం యేన సమణో గోతమో తేనుపసఙ్కమేయ్యం విచక్ఖుకమ్మాయా’’తి.

తేన ఖో పన సమయేన సమ్బహులా పత్తా అబ్భోకాసే నిక్ఖిత్తా హోన్తి. అథ ఖో మారో పాపిమా బలీబద్దవణ్ణం అభినిమ్మినిత్వా యేన తే పత్తా తేనుపసఙ్కమి. అథ ఖో అఞ్ఞతరో భిక్ఖు అఞ్ఞతరం భిక్ఖుం ఏతదవోచ – ‘‘భిక్ఖు, భిక్ఖు, ఏసో బలీబద్దో పత్తే భిన్దేయ్యా’’తి. ఏవం వుత్తే భగవా తం భిక్ఖుం ఏతదవోచ – ‘‘న సో, భిక్ఖు, బలీబద్దో. మారో ఏసో పాపిమా తుమ్హాకం విచక్ఖుకమ్మాయ ఆగతో’’తి. అథ ఖో భగవా ‘‘మారో అయం పాపిమా’’ ఇతి విదిత్వా మారం పాపిమన్తం గాథాయ అజ్ఝభాసి –

‘‘రూపం వేదయితం సఞ్ఞా, విఞ్ఞాణం యఞ్చ సఙ్ఖతం;

నేసోహమస్మి నేతం మే, ఏవం తత్థ విరజ్జతి.

‘‘ఏవం విరత్తం ఖేమత్తం, సబ్బసంయోజనాతిగం;

అన్వేసం సబ్బట్ఠానేసు, మారసేనాపి నాజ్ఝగా’’తి.

అథ ఖో మారో పాపిమా…పే… తత్థేవన్తరధాయీతి.