౨. ఖేమసుత్తం

౧౦౩. ఏకమన్తం ఠితో ఖో ఖేమో దేవపుత్తో భగవతో సన్తికే ఇమా గాథాయో అభాసి –

‘‘చరన్తి బాలా దుమ్మేధా, అమిత్తేనేవ అత్తనా;

కరోన్తా పాపకం కమ్మం, యం హోతి కటుకప్ఫలం.

‘‘న తం కమ్మం కతం సాధు, యం కత్వా అనుతప్పతి;

యస్స అస్సుముఖో రోదం, విపాకం పటిసేవతి.

‘‘తఞ్చ కమ్మం కతం సాధు, యం కత్వా నానుతప్పతి;

యస్స పతీతో సుమనో, విపాకం పటిసేవతి.

‘‘పటికచ్చేవ [పటిగచ్చేవ (సీ.)] తం కయిరా, యం జఞ్ఞా హితమత్తనో;

న సాకటికచిన్తాయ, మన్తా ధీరో పరక్కమే.

‘‘యథా సాకటికో మట్ఠం [పన్థం (సీ.), పసత్థం (స్యా. కం.)], సమం హిత్వా మహాపథం;

విసమం మగ్గమారుయ్హ, అక్ఖచ్ఛిన్నోవ ఝాయతి.

‘‘ఏవం ధమ్మా అపక్కమ్మ, అధమ్మమనువత్తియ;

మన్దో మచ్చుముఖం పత్తో, అక్ఖచ్ఛిన్నోవ ఝాయతీ’’తి.