౩. సేరీసుత్తం

౧౦౪. ఏకమన్తం ఠితో ఖో సేరీ దేవపుత్తో భగవన్తం గాథాయ అజ్ఝభాసి –

‘‘అన్నమేవాభినన్దన్తి, ఉభయే దేవమానుసా;

అథ కో నామ సో యక్ఖో, యం అన్నం నాభినన్దతీ’’తి.

‘‘యే నం దదన్తి సద్ధాయ, విప్పసన్నేన చేతసా;

తమేవ అన్నం భజతి, అస్మిం లోకే పరమ్హి చ.

‘‘తస్మా వినేయ్య మచ్ఛేరం, దజ్జా దానం మలాభిభూ;

పుఞ్ఞాని పరలోకస్మిం, పతిట్ఠా హోన్తి పాణిన’’న్తి.

‘‘అచ్ఛరియం, భన్తే, అబ్భుతం, భన్తే! యావసుభాసితమిదం, భన్తే, భగవతా –

‘‘యే నం దదన్తి సద్ధాయ, విప్పసన్నేన చేతసా;

తమేవ అన్నం భజతి, అస్మిం లోకే పరమ్హి చ.

‘‘తస్మా వినేయ్య మచ్ఛేరం, దజ్జా దానం మలాభిభూ;

పుఞ్ఞాని పరలోకస్మిం, పతిట్ఠా హోన్తి పాణిన’’న్తి.

‘‘భూతపుబ్బాహం, భన్తే, సిరీ [సేరీ (సీ. స్యా. కం. పీ.)] నామ రాజా అహోసిం దాయకో దానపతి దానస్స వణ్ణవాదీ. తస్స మయ్హం, భన్తే, చతూసు ద్వారేసు దానం దీయిత్థ సమణ-బ్రాహ్మణ-కపణద్ధిక-వనిబ్బకయాచకానం. అథ ఖో మం, భన్తే, ఇత్థాగారం ఉపసఙ్కమిత్వా ఏతదవోచ [ఇత్థాగారా ఉపసఙ్కమిత్వా ఏతదవోచుం (క.)] – ‘దేవస్స ఖో [దేవస్సేవ ఖో (క. సీ.)] దానం దీయతి; అమ్హాకం దానం న దీయతి. సాధు మయమ్పి దేవం నిస్సాయ దానాని దదేయ్యామ, పుఞ్ఞాని కరేయ్యామా’తి. తస్స మయ్హం, భన్తే, ఏతదహోసి – ‘అహం ఖోస్మి దాయకో దానపతి దానస్స వణ్ణవాదీ. దానం దస్సామాతి వదన్తే కిన్తి వదేయ్య’న్తి? సో ఖ్వాహం, భన్తే, పఠమం ద్వారం ఇత్థాగారస్స అదాసిం. తత్థ ఇత్థాగారస్స దానం దీయిత్థ; మమ దానం పటిక్కమి.

‘‘అథ ఖో మం, భన్తే, ఖత్తియా అనుయన్తా ఉపసఙ్కమిత్వా ఏతదవోచుం – ‘దేవస్స ఖో దానం దీయతి; ఇత్థాగారస్స దానం దీయతి; అమ్హాకం దానం న దీయతి. సాధు మయమ్పి దేవం నిస్సాయ దానాని దదేయ్యామ, పుఞ్ఞాని కరేయ్యామా’తి. తస్స మయ్హం, భన్తే, ఏతదహోసి – ‘అహం ఖోస్మి దాయకో దానపతి దానస్స వణ్ణవాదీ. దానం దస్సామాతి వదన్తే కిన్తి వదేయ్య’న్తి? సో ఖ్వాహం, భన్తే, దుతియం ద్వారం ఖత్తియానం అనుయన్తానం అదాసిం. తత్థ ఖత్తియానం అనుయన్తానం దానం దీయిత్థ, మమ దానం పటిక్కమి.

‘‘అథ ఖో మం, భన్తే, బలకాయో ఉపసఙ్కమిత్వా ఏతదవోచ – ‘దేవస్స ఖో దానం దీయతి; ఇత్థాగారస్స దానం దీయతి; ఖత్తియానం అనుయన్తానం దానం దీయతి; అమ్హాకం దానం న దీయతి. సాధు మయమ్పి దేవం నిస్సాయ దానాని దదేయ్యామ, పుఞ్ఞాని కరేయ్యామా’తి. తస్స మయ్హం, భన్తే, ఏతదహోసి – ‘అహం ఖోస్మి దాయకో దానపతి దానస్స వణ్ణవాదీ. దానం దస్సామాతి వదన్తే కిన్తి వదేయ్య’న్తి? సో ఖ్వాహం భన్తే, తతియం ద్వారం బలకాయస్స అదాసిం. తత్థ బలకాయస్స దానం దీయిత్థ, మమ దానం పటిక్కమి.

‘‘అథ ఖో మం, భన్తే, బ్రాహ్మణగహపతికా ఉపసఙ్కమిత్వా ఏతదవోచుం – ‘దేవస్స ఖో దానం దీయతి; ఇత్థాగారస్స దానం దీయతి; ఖత్తియానం అనుయన్తానం దానం దీయతి; బలకాయస్స దానం దీయతి; అమ్హాకం దానం న దీయతి. సాధు మయమ్పి దేవం నిస్సాయ దానాని దదేయ్యామ, పుఞ్ఞాని కరేయ్యామా’తి. తస్స మయ్హం, భన్తే, ఏతదహోసి – ‘అహం ఖోస్మి దాయకో దానపతి దానస్స వణ్ణవాదీ. దానం దస్సామాతి వదన్తే కిన్తి వదేయ్య’న్తి? సో ఖ్వాహం, భన్తే, చతుత్థం ద్వారం బ్రాహ్మణగహపతికానం అదాసిం. తత్థ బ్రాహ్మణగహపతికానం దానం దీయిత్థ, మమ దానం పటిక్కమి.

‘‘అథ ఖో మం, భన్తే, పురిసా ఉపసఙ్కమిత్వా ఏతదవోచుం – ‘న ఖో దాని దేవస్స కోచి దానం దీయతీ’తి. ఏవం వుత్తాహం, భన్తే, తే పురిసే ఏతదవోచం – ‘తేన హి, భణే, యో బాహిరేసు జనపదేసు ఆయో సఞ్జాయతి తతో ఉపడ్ఢం అన్తేపురే పవేసేథ, ఉపడ్ఢం తత్థేవ దానం దేథ సమణ-బ్రాహ్మణ-కపణద్ధిక-వనిబ్బక-యాచకాన’న్తి. సో ఖ్వాహం, భన్తే, ఏవం దీఘరత్తం కతానం పుఞ్ఞానం ఏవం దీఘరత్తం కతానం కుసలానం ధమ్మానం పరియన్తం నాధిగచ్ఛామి – ఏత్తకం పుఞ్ఞన్తి వా ఏత్తకో పుఞ్ఞవిపాకోతి వా ఏత్తకం సగ్గే ఠాతబ్బన్తి వాతి. అచ్ఛరియం, భన్తే, అబ్భుతం, భన్తే! యావసుభాసితమిదం, భన్తే, భగవతా –

‘‘యే నం దదన్తి సద్ధాయ, విప్పసన్నేన చేతసా;

తమేవ అన్నం భజతి, అస్మిం లోకే పరమ్హి చ.

‘‘తస్మా వినేయ్య మచ్ఛేరం, దజ్జా దానం మలాభిభూ;

పుఞ్ఞాని పరలోకస్మిం, పతిట్ఠా హోన్తి పాణిన’’న్తి.