౪. నసన్తిసుత్తం

౩౪. ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. అథ ఖో సమ్బహులా సతుల్లపకాయికా దేవతాయో అభిక్కన్తాయ రత్తియా అభిక్కన్తవణ్ణా కేవలకప్పం జేతవనం ఓభాసేత్వా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమింసు; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం అట్ఠంసు. ఏకమన్తం ఠితా ఖో ఏకా దేవతా భగవతో సన్తికే ఇమం గాథం అభాసి –

‘‘న సన్తి కామా మనుజేసు నిచ్చా,

సన్తీధ కమనీయాని యేసు [కామేసు (క.)] బద్ధో;

యేసు పమత్తో అపునాగమనం,

అనాగన్తా పురిసో మచ్చుధేయ్యా’’తి.

‘‘ఛన్దజం అఘం ఛన్దజం దుక్ఖం;

ఛన్దవినయా అఘవినయో;

అఘవినయా దుక్ఖవినయో’’తి.

‘‘న తే కామా యాని చిత్రాని లోకే,

సఙ్కప్పరాగో పురిసస్స కామో;

తిట్ఠన్తి చిత్రాని తథేవ లోకే,

అథేత్థ ధీరా వినయన్తి ఛన్దం.

‘‘కోధం జహే విప్పజహేయ్య మానం,

సంయోజనం సబ్బమతిక్కమేయ్య;

తం నామరూపస్మిమసజ్జమానం,

అకిఞ్చనం నానుపతన్తి దుక్ఖా.

‘‘పహాసి సఙ్ఖం న విమానమజ్ఝగా [న చ మానమజ్ఝగా (క. సీ.), న విమానమాగా (స్యా. కం.)],

అచ్ఛేచ్ఛి తణ్హం ఇధ నామరూపే;

తం ఛిన్నగన్థం అనిఘం నిరాసం,

పరియేసమానా నాజ్ఝగముం;

దేవా మనుస్సా ఇధ వా హురం వా,

సగ్గేసు వా సబ్బనివేసనేసూ’’తి.

‘‘తం చే హి నాద్దక్ఖుం తథావిముత్తం (ఇచ్చాయస్మా మోఘరాజా),

దేవా మనుస్సా ఇధ వా హురం వా;

నరుత్తమం అత్థచరం నరానం,

యే తం నమస్సన్తి పసంసియా తే’’తి.

‘‘పసంసియా తేపి భవన్తి భిక్ఖూ (మోఘరాజాతి భగవా),

యే తం నమస్సన్తి తథావిముత్తం;

అఞ్ఞాయ ధమ్మం విచికిచ్ఛం పహాయ,

సఙ్గాతిగా తేపి భవన్తి భిక్ఖూ’’తి.