౧౦. దుతియపజ్జున్నధీతుసుత్తం

౪౦. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా వేసాలియం విహరతి మహావనే కూటాగారసాలాయం. అథ ఖో చూళకోకనదా [చుల్లకోకనదా (సీ. స్యా. కం.)] పజ్జున్నస్స ధీతా అభిక్కన్తాయ రత్తియా అభిక్కన్తవణ్ణా కేవలకప్పం మహావనం ఓభాసేత్వా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం అట్ఠాసి. ఏకమన్తం ఠితా ఖో సా దేవతా చూళకోకనదా పజ్జున్నస్స ధీతా భగవతో సన్తికే ఇమా గాథాయో అభాసి –

‘‘ఇధాగమా విజ్జుపభాసవణ్ణా, కోకనదా పజ్జున్నస్స ధీతా;

బుద్ధఞ్చ ధమ్మఞ్చ నమస్సమానా, గాథాచిమా అత్థవతీ అభాసి.

‘‘బహునాపి ఖో తం విభజేయ్యం, పరియాయేన తాదిసో ధమ్మో;

సంఖిత్తమత్థం [సంఖిత్తమత్తం (క.)] లపయిస్సామి, యావతా మే మనసా పరియత్తం.

‘‘పాపం న కయిరా వచసా మనసా,

కాయేన వా కిఞ్చన సబ్బలోకే;

కామే పహాయ సతిమా సమ్పజానో,

దుక్ఖం న సేవేథ అనత్థసంహిత’’న్తి.

సతుల్లపకాయికవగ్గో చతుత్థో.

తస్సుద్దానం –

సబ్భిమచ్ఛరినా సాధు, న సన్తుజ్ఝానసఞ్ఞినో;

సద్ధా సమయో సకలికం, ఉభో పజ్జున్నధీతరోతి.