౧౦. ఏణిజఙ్ఘసుత్తం

౩౦. ‘‘ఏణిజఙ్ఘం కిసం వీరం, అప్పాహారం అలోలుపం;

సీహం వేకచరం నాగం, కామేసు అనపేక్ఖినం;

ఉపసఙ్కమ్మ పుచ్ఛామ, కథం దుక్ఖా పముచ్చతీ’’తి.

‘‘పఞ్చ కామగుణా లోకే, మనోఛట్ఠా పవేదితా;

ఏత్థ ఛన్దం విరాజేత్వా, ఏవం దుక్ఖా పముచ్చతీ’’తి.

సత్తివగ్గో తతియో.

తస్సుద్దానం –

సత్తియా ఫుసతి చేవ, జటా మనోనివారణా;

అరహన్తేన పజ్జోతో, సరా మహద్ధనేన చ;

చతుచక్కేన నవమం, ఏణిజఙ్ఘేన తే దసాతి.