౧౦. అజగరఙ్గపఞ్హో

౧౦. ‘‘భన్తే నాగసేన, ‘అజగరస్స ఏకం అఙ్గం గహేతబ్బ’న్తి యం వదేసి, కతమం తం ఏకం అఙ్గం గహేతబ్బ’’న్తి? ‘‘యథా, మహారాజ, అజగరో మహతిమహాకాయో బహూపి దివసే ఊనూదరో దీనతరో కుచ్ఛిపూరం ఆహారం న లభతి, అపరిపుణ్ణో యేవ యావదేవ సరీరయాపనమత్తకేన యాపేతి, ఏవమేవ ఖో, మహారాజ, యోగినో యోగావచరస్స భిక్ఖాచరియప్పసుతస్స పరపిణ్డముపగతస్స పరదిన్నప్పాటికఙ్ఖిస్స సయంగాహప్పటివిరతస్స దుల్లభం ఉదరపరిపూరం ఆహారం, అపి చ అత్థవసికేన కులపుత్తేన చత్తారో పఞ్చ ఆలోపే అభుఞ్జిత్వా అవసేసం ఉదకేన పరిపూరేతబ్బం. ఇదం, మహారాజ, అజగరస్స ఏకం అఙ్గం గహేతబ్బం. భాసితమ్పేతం, మహారాజ, థేరేన సారిపుత్తేన ధమ్మసేనాపతినా –

‘‘‘అల్లం సుక్ఖం వా భుఞ్జన్తో, న బాళ్హం సుహితో సియా;

ఊనూదరో మితాహారో, సతో భిక్ఖు పరిబ్బజే.

‘‘‘చత్తారో పఞ్చ ఆలోపే, అభుత్వా ఉదకం పివే;

అలం ఫాసు విహారాయ, పహితత్తస్స భిక్ఖునో’’’తి.

అజగరఙ్గపఞ్హో దసమో.

సీహవగ్గో పఞ్చమో.

తస్సుద్దానం –

కేసరీ చక్కవాకో చ, పేణాహి ఘరకపోతకో;

ఉలూకో సతపత్తో చ, వగ్గులి చ జలూపికా;

సప్పో అజగరో చేవ, వగ్గో తేన పవుచ్చతీతి.