౬. కామూపపత్తిసుత్తం

౯౫. వుత్తఞ్హేతం భగవతా, వుత్తమరహతాతి మే సుతం –

‘‘తిస్సో ఇమా, భిక్ఖవే, కామూపపత్తియో [కాముప్పత్తియో (సీ.)]. కతమా తిస్సో? పచ్చుపట్ఠితకామా, నిమ్మానరతినో, పరనిమ్మితవసవత్తినో – ఇమా ఖో, భిక్ఖవే, తిస్సో కామూపపత్తియో’’తి. ఏతమత్థం భగవా అవోచ. తత్థేతం ఇతి వుచ్చతి –

‘‘పచ్చుపట్ఠితకామా చ, యే దేవా వసవత్తినో;

నిమ్మానరతినో దేవా, యే చఞ్ఞే కామభోగినో;

ఇత్థభావఞ్ఞథాభావం, సంసారం నాతివత్తరే.

‘‘ఏతమాదీనవం ఞత్వా, కామభోగేసు పణ్డితో;

సబ్బే పరిచ్చజే కామే, యే దిబ్బా యే చ మానుసా.

‘‘పియరూపసాతగధితం, ఛేత్వా సోతం దురచ్చయం;

అసేసం పరినిబ్బన్తి, అసేసం దుక్ఖమచ్చగుం.

‘‘అరియద్దసా వేదగునో, సమ్మదఞ్ఞాయ పణ్డితా;

జాతిక్ఖయమభిఞ్ఞాయ, నాగచ్ఛన్తి పునబ్భవ’’న్తి.

అయమ్పి అత్థో వుత్తో భగవతా, ఇతి మే సుతన్తి. ఛట్ఠం.