౭. సుఖపత్థనాసుత్తం

౭౬. వుత్తఞ్హేతం భగవతా, వుత్తమరహతాతి మే సుతం –

‘‘తీణిమాని, భిక్ఖవే, సుఖాని పత్థయమానో సీలం రక్ఖేయ్య పణ్డితో. కతమాని తీణి? పసంసా మే ఆగచ్ఛతూతి [ఆగచ్ఛన్తూతి (స్యా.)] సీలం రక్ఖేయ్య పణ్డితో, భోగా మే ఉప్పజ్జన్తూతి సీలం రక్ఖేయ్య పణ్డితో, కాయస్స భేదా పరం మరణా సుగతిం సగ్గం లోకం ఉపపజ్జిస్సామీతి సీలం రక్ఖేయ్య పణ్డితో. ఇమాని ఖో, భిక్ఖవే, తీణి సుఖాని పత్థయమానో సీలం రక్ఖేయ్య పణ్డితో’’తి. ఏతమత్థం భగవా అవోచ. తత్థేతం ఇతి వుచ్చతి –

‘‘సీలం రక్ఖేయ్య మేధావీ, పత్థయానో తయో సుఖే;

పసంసం విత్తలాభఞ్చ, పేచ్చ సగ్గే పమోదనం.

‘‘అకరోన్తోపి చే పాపం, కరోన్తముపసేవతి;

సఙ్కియో హోతి పాపస్మిం, అవణ్ణో చస్స రూహతి.

‘‘యాదిసం కురుతే మిత్తం, యాదిసం చూపసేవతి;

స వే తాదిసకో హోతి, సహవాసో హి [సహవాసోపి (సీ. క.)] తాదిసో.

‘‘సేవమానో సేవమానం, సమ్ఫుట్ఠో సమ్ఫుసం పరం;

సరో దిద్ధో కలాపంవ, అలిత్తముపలిమ్పతి;

ఉపలేపభయా [ఉపలిమ్పభయా (క.)] ధీరో, నేవ పాపసఖా సియా.

‘‘పూతిమచ్ఛం కుసగ్గేన, యో నరో ఉపనయ్హతి;

కుసాపి పూతి వాయన్తి, ఏవం బాలూపసేవనా.

‘‘తగరఞ్చ పలాసేన, యో నరో ఉపనయ్హతి;

పత్తాపి సురభి వాయన్తి, ఏవం ధీరూపసేవనా.

‘‘తస్మా పత్తపుటస్సేవ [పలాసపుటస్సేవ (పీ. క.)], ఞత్వా సమ్పాకమత్తనో;

అసన్తే నుపసేవేయ్య, సన్తే సేవేయ్య పణ్డితో;

అసన్తో నిరయం నేన్తి, సన్తో పాపేన్తి సుగ్గతి’’న్తి.

అయమ్పి అత్థో వుత్తో భగవతా, ఇతి మే సుతన్తి. సత్తమం.