౩. నిస్సరణియసుత్తం

౭౨. వుత్తఞ్హేతం భగవతా, వుత్తమరహతాతి మే సుతం –

‘‘తిస్సో ఇమా, భిక్ఖవే, నిస్సరణియా [నిస్సారణీయా (అ. ని. ౫.౨౦౦)] ధాతుయో. కతమా తిస్సో? కామానమేతం నిస్సరణం యదిదం నేక్ఖమ్మం, రూపానమేతం నిస్సరణం యదిదం ఆరుప్పం, యం ఖో పన కిఞ్చి భూతం సఙ్ఖతం పటిచ్చసముప్పన్నం నిరోధో తస్స నిస్సరణం – ఇమా ఖో, భిక్ఖవే, తిస్సో నిస్సరణియా ధాతుయో’’తి. ఏతమత్థం భగవా అవోచ. తత్థేతం ఇతి వుచ్చతి –

‘‘కామనిస్సరణం ఞత్వా, రూపానఞ్చ అతిక్కమం;

సబ్బసఙ్ఖారసమథం, ఫుసం ఆతాపి సబ్బదా.

‘‘స వే సమ్మద్దసో భిక్ఖు, యతో తత్థ విముచ్చతి;

అభిఞ్ఞావోసితో సన్తో, స వే యోగాతిగో మునీ’’తి.

అయమ్పి అత్థో వుత్తో భగవతా, ఇతి మే సుతన్తి. తతియం.