౩. ఇన్ద్రియసుత్తం

౬౨. వుత్తఞ్హేతం భగవతా, వుత్తమరహతాతి మే సుతం –

‘‘తీణిమాని, భిక్ఖవే, ఇన్ద్రియాని. కతమాని తీణి? అనఞ్ఞాతఞ్ఞస్సామీతిన్ద్రియం, అఞ్ఞిన్ద్రియం, అఞ్ఞాతావిన్ద్రియం – ఇమాని ఖో, భిక్ఖవే, తీణి ఇన్ద్రియానీ’’తి. ఏతమత్థం భగవా అవోచ. తత్థేతం ఇతి వుచ్చతి –

‘‘సేఖస్స సిక్ఖమానస్స, ఉజుమగ్గానుసారినో;

ఖయస్మిం పఠమం ఞాణం, తతో అఞ్ఞా అనన్తరా.

‘‘తతో అఞ్ఞా విముత్తస్స, ఞాణం వే హోతి తాదినో;

అకుప్పా మే విముత్తీతి, భవసంయోజనక్ఖయా.

‘‘స వే [సచే (సీ. స్యా.)] ఇన్ద్రియసమ్పన్నో, సన్తో సన్తిపదే రతో;

ధారేతి అన్తిమం దేహం, జేత్వా మారం సవాహిని’’న్తి.

అయమ్పి అత్థో వుత్తో భగవతా, ఇతి మే సుతన్తి. తతియం.