౪. అద్ధాసుత్తం

౬౩. వుత్తఞ్హేతం భగవతా, వుత్తమరహతాతి మే సుతం –

‘‘తయోమే, భిక్ఖవే, అద్ధా. కతమే తయో? అతీతో అద్ధా, అనాగతో అద్ధా, పచ్చుప్పన్నో అద్ధా – ఇమే ఖో, భిక్ఖవే, తయో అద్ధా’’తి. ఏతమత్థం భగవా అవోచ. తత్థేతం ఇతి వుచ్చతి –

‘‘అక్ఖేయ్యసఞ్ఞినో సత్తా, అక్ఖేయ్యస్మిం పతిట్ఠితా;

అక్ఖేయ్యం అపరిఞ్ఞాయ, యోగమాయన్తి మచ్చునో.

‘‘అక్ఖేయ్యఞ్చ పరిఞ్ఞాయ, అక్ఖాతారం న మఞ్ఞతి;

ఫుట్ఠో విమోక్ఖో మనసా, సన్తిపదమనుత్తరం.

‘‘స వే [సచే (క.)] అక్ఖేయ్యసమ్పన్నో, సన్తో సన్తిపదే రతో;

సఙ్ఖాయసేవీ ధమ్మట్ఠో, సఙ్ఖ్యం నోపేతి వేదగూ’’తి.

అయమ్పి అత్థో వుత్తో భగవతా, ఇతి మే సుతన్తి. చతుత్థం.