౨. చక్ఖుసుత్తం

౬౧. వుత్తఞ్హేతం భగవతా, వుత్తమరహతాతి మే సుతం –

‘‘తీణిమాని, భిక్ఖవే, చక్ఖూని. కతమాని తీణి? మంసచక్ఖు, దిబ్బచక్ఖు, పఞ్ఞాచక్ఖు – ఇమాని ఖో, భిక్ఖవే, తీణి చక్ఖూనీ’’తి. ఏతమత్థం భగవా అవోచ. తత్థేతం ఇతి వుచ్చతి –

‘‘మంసచక్ఖు దిబ్బచక్ఖు, పఞ్ఞాచక్ఖు అనుత్తరం;

ఏతాని తీణి చక్ఖూని, అక్ఖాసి పురిసుత్తమో.

‘‘మంసచక్ఖుస్స ఉప్పాదో, మగ్గో దిబ్బస్స చక్ఖునో;

యతో ఞాణం ఉదపాది, పఞ్ఞాచక్ఖు అనుత్తరం;

యస్స చక్ఖుస్స పటిలాభా, సబ్బదుక్ఖా పముచ్చతీ’’తి.

అయమ్పి అత్థో వుత్తో భగవతా, ఇతి మే సుతన్తి. దుతియం.