౨. సుఖవిహారసుత్తం

౨౯. వుత్తఞ్హేతం భగవతా, వుత్తమరహతాతి మే సుతం –

‘‘ద్వీహి, భిక్ఖవే, ధమ్మేహి సమన్నాగతో భిక్ఖు దిట్ఠేవ ధమ్మే సుఖం విహరతి అవిఘాతం అనుపాయాసం అపరిళాహం; కాయస్స భేదా పరం మరణా సుగతి పాటికఙ్ఖా. కతమేహి ద్వీహి? ఇన్ద్రియేసు గుత్తద్వారతాయ చ, భోజనే మత్తఞ్ఞుతాయ చ. ఇమేహి ఖో, భిక్ఖవే, ద్వీహి ధమ్మేహి సమన్నాగతో భిక్ఖు దిట్ఠేవ ధమ్మే సుఖం విహరతి అవిఘాతం అనుపాయాసం అపరిళాహం; కాయస్స భేదా పరం మరణా సుగతి పాటికఙ్ఖా’’తి. ఏతమత్థం భగవా అవోచ. తత్థేతం ఇతి వుచ్చతి –

‘‘చక్ఖు సోతఞ్చ ఘానఞ్చ, జివ్హా కాయో తథా [అథో (సీ. స్యా. క.)] మనో;

ఏతాని యస్స ద్వారాని, సుగుత్తానిధ భిక్ఖునో.

‘‘భోజనమ్హి చ మత్తఞ్ఞూ, ఇన్ద్రియేసు చ సంవుతో;

కాయసుఖం చేతోసుఖం, సుఖం సో అధిగచ్ఛతి.

‘‘అడయ్హమానేన కాయేన, అడయ్హమానేన చేతసా;

దివా వా యది వా రత్తిం, సుఖం విహరతి తాదిసో’’తి.

అయమ్పి అత్థో వుత్తో భగవతా, ఇతి మే సుతన్తి. దుతియం.