౩. తపనీయసుత్తం

౩౦. వుత్తఞ్హేతం భగవతా, వుత్తమరహతాతి మే సుతం –

‘‘ద్వేమే, భిక్ఖవే, ధమ్మా తపనీయా. కతమే ద్వే? ఇధ, భిక్ఖవే, ఏకచ్చో అకతకల్యాణో హోతి, అకతకుసలో, అకతభీరుత్తాణో, కతపాపో, కతలుద్దో, కతకిబ్బిసో. సో ‘అకతం మే కల్యాణ’న్తిపి తప్పతి, ‘కతం మే పాప’న్తిపి తప్పతి. ఇమే ఖో, భిక్ఖవే, ద్వే ధమ్మా తపనీయా’’తి. ఏతమత్థం భగవా అవోచ. తత్థేతం ఇతి వుచ్చతి –

‘‘కాయదుచ్చరితం కత్వా, వచీదుచ్చరితాని చ;

మనోదుచ్చరితం కత్వా, యఞ్చఞ్ఞం దోససఞ్హితం.

‘‘అకత్వా కుసలం కమ్మం, కత్వానాకుసలం బహుం;

కాయస్స భేదా దుప్పఞ్ఞో, నిరయం సోపపజ్జతీ’’తి [నిరయం సో ఉపపజ్జతీతి (సీ. స్యా. కం. పీ.)].

అయమ్పి అత్థో వుత్తో భగవతా, ఇతి మే సుతన్తి. తతియం.