౩. తతియపారాజికసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౬౬౯. తతియే – ధమ్మేనాతి భూతేన వత్థునా. వినయేనాతి చోదేత్వా సారేత్వా. పదభాజనం పనస్స ‘‘యేన ధమ్మేన యేన వినయేన ఉక్ఖిత్తో సుఉక్ఖిత్తో హోతీ’’తి ఇమంఅధిప్పాయమత్తం దస్సేతుం వుత్తం. సత్థుసాసనేనాతి ఞత్తిసమ్పదాయ చేవ అనుసావనసమ్పదాయ చ. పదభాజనే పనస్స ‘‘జినసాసనేన బుద్ధసాసనేనా’’తి వేవచనమత్తమేవ వుత్తం. సఙ్ఘం వా గణం వాతిఆదీసు యేన సఙ్ఘేన కమ్మం కతం, తం సఙ్ఘం వా తత్థ సమ్బహులపుగ్గలసఙ్ఖాతం గణం వా, ఏకపుగ్గలం వా తం కమ్మం వా న ఆదియతి, న అనువత్తతి, న తత్థ ఆదరం జనేతీతి అత్థో. సమానసంవాసకా భిక్ఖూ వుచ్చన్తి సహాయా, సో తేహి సద్ధిం నత్థీతి ఏత్థ ‘‘ఏకకమ్మం ఏకుద్దేసో సమసిక్ఖతా’’తి అయం తావ సంవాసో; సమానో సంవాసో ఏతేసన్తి సమానసంవాసకా.ఏవరూపా భిక్ఖూ భిక్ఖుస్స తస్మిం సంవాసే సహ అయనభావేన సహాయాతి వుచ్చన్తి. ఇదాని యేన సంవాసేన తే సమానసంవాసకాతి వుత్తా, సో సంవాసో తస్స ఉక్ఖిత్తకస్స తేహి సద్ధిం నత్థి. యేహి చ సద్ధిం తస్స సో సంవాసో నత్థి, న తేన తే భిక్ఖూ అత్తనో సహాయా కతా హోన్తి. తస్మా వుత్తం ‘‘సమానసంవాసకా భిక్ఖూ వుచ్చన్తి సహాయా, సో తేహి సద్ధిం నత్థి, తేన వుచ్చతి అకతసహాయో’’తి. సేసం సఙ్ఘభేదసిక్ఖాపదాదీసు వుత్తనయత్తా ఉత్తానత్థమేవ.

సమనుభాసనసముట్ఠానం – కాయవాచాచిత్తతో సముట్ఠాతి, అకిరియం, సఞ్ఞావిమోక్ఖం, సచిత్తకం, లోకవజ్జం, కాయకమ్మం, వచీకమ్మం, అకుసలచిత్తం, దుక్ఖవేదనన్తి.

తతియపారాజికం.