౨. దుతియపారాజికసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౬౬౪. దుతియే పారాజికే – కచ్చి నో సాతి కచ్చి ను సా. అవణ్ణోతి అగుణో. అకిత్తీతి నిన్దా. అయసోతి పరివారవిపత్తి; పరమ్ముఖగరహా వా.

౬౬౫. వజ్జపటిచ్ఛాదికాతి ఇదమ్పి ఇమిస్సా పారాజికాయ నామమత్తమేవ, తస్మా పదభాజనే న విచారితం. సేసమేత్థ ఉత్తానమేవ.

౬౬౬. సా వా ఆరోచేతీతి యా పారాజికం ఆపన్నా, సా సయం ఆరోచేతి. అట్ఠన్నం పారాజికానం అఞ్ఞతరన్తి భిక్ఖూహి సాధారణానం చతున్నం అసాధారణానఞ్చ చతున్నమేవ అఞ్ఞతరం. ఇదఞ్చ పారాజికం పచ్ఛా పఞ్ఞత్తం, తస్మా ‘‘అట్ఠన్న’’న్తి విభఙ్గే వుత్తం. పురిమేన పన సద్ధిం యుగళత్తా ఇమస్మిం ఓకాసే ఠపితన్తి వేదితబ్బం. ధురం నిక్ఖిత్తమత్తేతి ధురే నిక్ఖిత్తమత్తే. విత్థారకథా పనేత్థ సప్పాణకవగ్గమ్హి దుట్ఠుల్లసిక్ఖాపదే వుత్తనయేనేవ వేదితబ్బా. తత్ర హి పాచిత్తియం, ఇధ పారాజికన్తి అయమేవ విసేసో. సేసం తాదిసమేవ. వజ్జపటిచ్ఛాదికాతి ఇదమ్పిఇమిస్సా పారాజికాయ నామమత్థామేవ, తస్మా పదభాజనే న విచారితం. సేసమేత్థ ఉత్తానమేవ.

ధురనిక్ఖేపసముట్ఠానం – కాయవాచాచిత్తతో సముట్ఠాతి, అకిరియం, సఞ్ఞావిమోక్ఖం, సచిత్తకం, లోకవజ్జం, కాయకమ్మం, వచీకమ్మం, అకుసలచిత్తం, దుక్ఖవేదనన్తి.

దుతియపారాజికం.