౧౩. మాయో

సూతి మాసూతి ఏత్థ సుసద్దో. ఏత్థ ఇమస్మిం ఉదాహరణే. నివత్తేతి మాసద్దోతి సేసో. ఆరద్ధన్తి ఇమినా వత్తమానం వనగమనం దస్సేతి. అన్తోభూతణ్యత్థాతి ణిప్పచ్చయాభావేపి అత్తని అన్తోభూతణ్యత్థ ధాతుతో. ఈఆదీనం ఆఆదీనఞ్చ సకకాలోనామ భూతో కాలో. ధాతుసమ్బన్ధో విసేసనవిసేస్సభావో, తేనాహ- ‘ధాత్వత్థ సమ్బన్ధే విసేసన విసేస్సభావలక్ఖణే’తి. సబ్బత్థాఖ్యాత వాచ్చోత్థో విసేస్సో స్యాద్యన్తవాచ్చో విసేసనం.

ఇట్ఠోతి పరేసమిట్ఠో. జాననత్థవసేన గమనత్థత్తాతి ‘‘గమనత్థా కమ్మకా’’తి (౫-౫౯) సుత్తే గమనత్థసద్దేన ‘యే గత్యత్థా తే బుద్ధ్యత్థా’తి జాననత్థోపి గహితోతి ఏవం గహితజాననత్థవసేన గమనత్థత్తాతి అత్థో. అభిమతాని పాణినియానం. తథా సద్దస్సత్థమాహ- ‘అనన్తరేన గతత్థ’(న్తి అన)న్తరే వుత్తేన కరణభూతేనాతి అత్థో. అభిమతోతి పాణినియానమేవ ఇధాధిప్పేతసముచ్చయం వత్తుమాహ- ‘సముచ్చయో’ఇచ్చాది. అథాత్ర కథమనేకాసం కిరియానం చీయ మానతా యావతా ఏకావాటనకిరియాజ్ఝయనకిరియా చేత్యాసఙ్కియాహ- ‘సాధనభేదనే’చ్చాది. మఠాదిసాధనానమ్భేదేనాటన కిరియాయపి భేదోతి అత్థో. తక్కిరియాప్పధానస్సాతి సా లవనకిరియా పధానమస్స కత్తునో. యో- యమఞ్ఞేపి నియోజేన్తో వియ కిరియం కరోతి సో నా-ఞ్ఞకిరియాపధానే యుత్తో, తక్కిరియాప్పధానేయేవేతి.