౬౦. ఆహా

ఆధారేచేతి అనువుత్తియా ఏత్థ చకారతో ‘యథాపత్తఞ్చే’తి సమ్బన్ధా వుత్తన్తి సేసో. ఏవం న కుతోచి అపకస్సనం సియాతి ఏవమాధారాదికే అనువత్తమానే సతి కుతోచి ఆధారాదితో అపకస్సనం విసుం కరణం న సియాతి అత్థో. తథా సతి హేట్ఠా సుత్తేనేకయోగమేవ కరేయ్యాతి అధిప్పాయో. భావకమ్మేసూతి సమ్బజ్ఝతేతి యోజనా.

బహులస్స భావో కమ్మంవాతి బహ్వత్థాదానమేవాత్ర బహులసద్దస్స పవత్తినిమిత్తం భావో కమ్మంచేతి తత్థ పచ్చయో. కేచీతి పాణినియే యేవ సన్ధాయాహ. తస్సాపి భూతేయేవ పవత్తిముపదిసతి ‘సోపి’చ్చాది

నా. భిజ్జమానన్తి పచ్చమానం. పరరూపేన పస్సిన్నోతి యోజనా. కేచితి తేయేవ. ‘‘మతిబుద్ధిపూజత్థేహి చే’’తి (౩-౨-౧౮౮) తేసం సుత్తే చసద్దాకడ్ఢితే దస్సేతి ‘యథా’తిఆదినా. అక్కోచ్ఛి తన్తి కమ్మే విగ్గహమాహ, తన్తి కమ్మపదం, ఏవముపరిపి చురాదిణిలోపే ‘‘నిమిత్తాభావే నేమిత్తికస్సాప్యభావో’’త్యాకారనివత్తి. కసిరయం గత్యాద్యనే కత్థో, కట్ఠంత్యత్ర కిమత్థోతి ఆహ- ‘ఏత్థ హింసత్థో’తి.

హేతునోతి దుక్ఖఫలస్స హేతునో అగ్యాదినో. కట్ఠసద్దస్స ఫలహేతుభూతే అగ్యాదికే వత్తమానే ఏవం హోతు ఫలేవత్తమానే కథన్తి ఆహ- ‘యదాపనా’తిఆది. కోధాతికో ఇధ.