౫౨. ఇకి

అథ సరూపేచ్చేతావతి వుత్తే- ‘కిరియత్థస్స సరూపే’తి కథం విఞ్ఞాయతిచ్చాహ- ‘కిరియత్థా’తిచ్చాది. నను చ లో-యం కత్తరి విధీయ మానోకథమేత్థ సియాత్యాహ- ‘అకత్తరిపి’చ్చాది. అభిమతో కచ్చాయనస్స. పటిపాదయితుమాహ- ‘తత్థా’తిఆది. కరణం ఉచ్చారణం, అస్స కరోతి సమాసవాక్యం. న హి ఏవ దీహి కారో విహితోతి అక్ఖరే హేవ కారస్స విహితత్తా అక్ఖరసముదాయతో న పప్పోతీతి భావో. అథ చేతి మతప్పదానే. ఏవాదిసద్దవాచకా ఏవకారాదయో సాధవోతి అథ మతన్తి అత్థో.

తత్థాతి తథా అభిమతే తస్మిం. నియమహేతునో అభావాతి అక్ఖరేహేవ కారప్పచ్చయో విధేయ్యో న పన ఏవాదీహిచ్చస్స నియమస్స యో హేతు తస్స హేతునో అభావా.