൧. ജരാധമ്മസുത്തവണ്ണനാ

൫൧൧. പമുഖേ, പാസാദസ്സ ച പച്ഛിമഭാഗേ ആതപോ പച്ഛാതപോ, തസ്മിം പച്ഛാതപേ. സോ ഹി പാസാദസ്സ പമുഖഭാവേന കതോ. കിം പന ഭഗവതോ വജിരസാരം സരീരം ഓതാപേതബ്ബം ഹോതീതി ആഹ – ‘‘സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സാ’’തിആദി. അയഞ്ച ഇമം സുത്തം ദേസിതസമയേ. ന സക്കോതി ബ്യാമപ്പഭായ കായചി പഭായ അനഭിഭവനീയത്താ. കിഞ്ചാപി ബുദ്ധാഭാ സൂരിയാഭായ അനഭിഭവനീയാ, ഘമ്മസഭാവതായ പന രസ്മീനം പരിതോ ഫരന്തീ സൂരിയാഭാ തിഖിണാ ഉണ്ഹാതി ആഹ ‘‘രസ്മിതേജ’’ന്തി. ഇദാനി തമത്ഥം ഉപമായ വിഭാവേതും ‘‘യഥേവ ഹീ’’തിആദി വുത്തം.

സുവണ്ണാവട്ടം വിയാതി അച്ഛേ സുവണ്ണപത്തേ വിനിവത്തആവട്ടം വിയ. ഗരഹണച്ഛരിയം നാമ കിരേതം ‘‘അച്ഛരിയമേതം അവിസിച്ഛേഫലവദ’’ന്തിആദീസു വിയ. ന ഏവമേതരഹീതി അത്തനോ പാകടവസേന വദതി, ന ഇതരേസമ്പീതി. സിരാജാലാതി സിരാസന്താനാ. ഏവരൂപം ന ഹോതീതി അഞ്ഞേസം പാകതികസത്താനം വുത്താകാരം വിയ ന ഹോതി പുഞ്ഞസമ്ഭാരസ്സ ഉളാരതമത്താ വിപച്ചനസ്സ പരിയന്തഗതത്താ. തേനാഹ ‘‘അഞ്ഞേസം അപാകട’’ന്തി. വലിയാവട്ടകന്തി അപ്പകം വലിയാവട്ടം. തേനാഹ ‘‘കേസഗ്ഗപ്പമാണ’’ന്തി. സബ്ബാനീതി സിരാജാലാനി. പുരതോ വങ്കോതി ഥോകം പുരതോ നതമത്തം സന്ധായാഹ. തേന വുത്തം ‘‘സ്വായം അഞ്ഞേസം അപാകടോ’’തി. നയഗ്ഗാഹതോതി അനുമാനതോ. ധീ തന്തി ധീ-സദ്ദയോഗേ ഉപയോഗവചനം. ധീതി ജിഗുച്ഛനത്ഥേ നിപാതോ. ധിക്കാരോതി ജിഗുച്ഛാപയോഗോ. തം ഫുസതൂതി തുയ്ഹം പാപുണാതു.