൧. സീവകസുത്തവണ്ണനാ

൨൬൯. ചൂളാ പന അസ്സ മഹതീ അത്ഥി സവിസേസാ, തസ്മാ ‘‘മോളിയസീവകോ’’തി വുച്ചതി. ഛന്നപരിബ്ബാജകോതി കമ്ബലാദിനാ കോപീനപടിച്ഛാദകപരിബ്ബാജകോ. പിത്തപച്ചയാനീതി പിത്തഹേതുകാനി. ‘‘തിസ്സോ വേദനാ’’തി വത്വാ താസം സമ്ഭവം ദസ്സേതും ‘‘കഥ’’ന്തിആദി വുത്തം. കുസലവേദനാ ഉപ്പജ്ജതി പിത്തപച്ചയാ. പിത്തഭേസജ്ജം കരിസ്സാമീതി ഭേസജ്ജസമ്ഭരണത്ഥഞ്ചേവ തദത്ഥം ആമിസകിഞ്ജക്ഖസമ്ഭരണത്ഥഞ്ച പാണം ഹനതീതി യോജനാ. മജ്ഝത്തോ ഭേസജ്ജകരണേ ഉദാസീനോ.

തസ്മാതി യസ്മാ പിത്താദിപച്ചയഹേതുകന്തി അത്തനോ ച ലോകസ്സ ച പച്ചക്ഖം അതിധാവന്തി യേ സമണാ വാ ബ്രാഹ്മണാ വാ, തസ്മാ തേസം മിച്ഛാ. പിത്താദീനം തിണ്ണമ്പി സമോധാനസന്നിപാതേ ജാതാനി സന്നിപാതികാനി. പുരിമഉതുനോ വിസദിസോ ഉതുവിപരിണാമോതി ആഹ ‘‘വിസഭാഗഉതുതോ ജാതാനീ’’തി. അനുദകോ ഥദ്ധലൂഖഭൂമിവിഭാഗോ ജങ്ഗലദേസോ, വുത്തവിപരിയായേന അനുപദേസോ വേദിതബ്ബോ. മലയം ഹിമസീതബഹുലോ, ഇതരോ ഉണ്ഹബഹുലോ.

അത്തനോ പകതിചരിയാനം വിസമം കായസ്സ പരിഹരണവസേന, ജാതാനി പന അസയ്ഹസഹനഅദേസഅകാലചരണാദിനാ വേദിതബ്ബാനീതി ആഹ ‘‘മഹാഭാരവഹനാ’’തിആദി. പരസ്സ ഉപക്കമതോ നിബ്ബത്താനി ഓപക്കമികാനീതി ആഹ – ‘‘അയം ചോരോ വാ’’തിആദി. കേവലന്തി ബാഹിരപച്ചയം അനപേക്ഖിത്വാ കേവലം തേനേവ. തേനാഹ ‘‘കമ്മവിപാകതോവ ജാതാനീ’’തി. സക്കാ പടിബാഹിതും പതീകാരേന. ലോകവോഹാരോ നാമ കഥിതോ പിത്തസമുട്ഠാനാദിസമഞ്ഞായ ലോകസിദ്ധത്താ. കാമം സരീരസന്നിസ്സിതാ വേദനാ കമ്മനിബ്ബത്താവ, തസ്സാ പന പച്ചുപ്പന്നപച്ചയവസേന ഏവമയം ലോകവോഹാരോതി വുത്തഞ്ചേവ ഗഹേത്വാ പരവാദപടിസേധോ കതോതി ദട്ഠബ്ബം.

സീവകസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.