൯-൧൦. പഞ്ചകങ്ഗസുത്താദിവണ്ണനാ

൨൬൭-൨൬൮. ദണ്ഡമുഗ്ഗരം അഗ്ഗസോണ്ഡമുഗ്ഗരം. കാളസുത്തപക്ഖിപനം കാളസുത്തനാളി. വാസിആദീനി പഞ്ച അങ്ഗാനി അസ്സാതി പഞ്ചകങ്ഗോ. വത്ഥുവിജ്ജായ വുത്തവിധിനാ കത്തബ്ബനിസ്സയാനി ഠപേതീതി ഥപതി. പണ്ഡിതഉദായിത്ഥേരോ, ന ലാളുദായിത്ഥേരോ. ദ്വേപാനന്ദാതി അട്ഠകഥായ പദുദ്ധാരോ കതോ – ‘‘ദ്വേപി മയാ ആനന്ദാ’’തി പന പാളിയം. പസാദകായസന്നിസ്സിതാ കായികാ, ചേതോസന്നിസ്സിതാ ചേതസികാ. ആധിപച്ചട്ഠേന സുഖമേവ ഇന്ദ്രിയന്തി സുഖിന്ദ്രിയം. ഉപവിചാരവസേനാതി രൂപാദീനി ഉപേച്ച വിചരണവസേന. അതീതേ ആരമ്മണേ. പച്ചുപ്പന്നേതി അദ്ധാപച്ചുപ്പന്നേ. ഏവം അട്ഠാധികം സതം അട്ഠസതം.

പാടിയേക്കോ അനുസന്ധീതി പുച്ഛാനുസന്ധിആദീഹി വിസും തേഹി അസമ്മിസ്സോ ഏകോ അനുസന്ധി. ഏകാപി വേദനാ കഥിതാ ‘‘തത്ര, ഭിക്ഖവേ, സുതവാ അരിയസാവകോ’’തി ആഹരിത്വാ ‘‘ഫസ്സപച്ചയാ വേദനാ’’തി. യസ്മാ ഭഗവാ ചതുത്ഥജ്ഝാനുപേക്ഖാവേദനം വത്വാ – ‘‘അത്ഥാനന്ദ, ഏതസ്മാ സുഖാ അഞ്ഞം സുഖ’’ന്തിആദിം വദന്തോ ഥപതിനോ വാദം ഉപത്ഥമ്ഭേതി നാമ. തേന ഹി ഉപേക്ഖാവേദനാ ‘‘സുഖ’’ന്തേവ വുത്താ സന്തസഭാവത്താ. അഭിക്കന്തതരന്തി അതിവിയ കന്തതരം മനോരമതരം. തേനാഹ ‘‘സുന്ദരതര’’ന്തി. പണീതതരന്തി പധാനഭാവം നീതതായ ഉളാരതരം. തേനാഹ ‘‘അതപ്പകതര’’ന്തി. സുഖന്തി വുത്താ പടിപക്ഖസ്സ സുട്ഠു ഖാദനേന, സുകരം ഓകാസദാനമസ്സാതി വാ. നിരോധോ സുഖം നാമ സബ്ബസോ ഉദയബ്ബയാഭാവതോ. തേനാഹ ‘‘നിദ്ദുക്ഖഭാവസങ്ഖാതേന സുഖട്ഠേനാ’’തി.

സുഖസ്മിംയേവാതി സുഖമിച്ചേവ പഞ്ഞപേതി. നിരോധസമാപത്തിം സീസം കത്വാതി നിരോധസമാപത്തിദേസനായ സീസം ഉത്തമം കത്വാ. ദേസനായ ഉദ്ദേസാധിമുത്തേ ഉട്ഠാപേത്വാ വിത്ഥാരിതത്താ ‘‘നേയ്യപുഗ്ഗലസ്സ വസേനാ’’തി വുത്തം. ദസമം അനന്തരസുത്തേ വുത്തനയത്താ ഉത്താനത്ഥമേവ.

പഞ്ചകങ്ഗസുത്താദിവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.

രഹോഗതവഗ്ഗവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.