൨൪൨. തജ്ജനീയകമ്മകഥാ

൪൦൭. ‘‘ഇധ പന ഭിക്ഖവേ ഭിക്ഖു ഭണ്ഡനകാരകോ’’തിആദി വുത്തന്തി സമ്ബന്ധോ. തത്ഥാതി ‘‘ഇധ പന ഭിക്ഖവേ’’തിആദിപാഠേ. അനപദാനോതി ഏത്ഥ അപപുബ്ബോ ദാസദ്ദോ അവഖണ്ഡനത്ഥോതി ആഹ ‘‘അപദാനം വുച്ചതി പരിച്ഛേദോ’’തി. നത്ഥി അപദാനം അവഖണ്ഡനം ആപത്തിപരിയന്തോ ഏതസ്സാതി അനപദാനോതി വചനത്ഥോ കാതബ്ബോ. സായേവ പാളി വുത്താതി സമ്ബന്ധോ. തത്ഥാതി തസ്സം പാളിയം. കിഞ്ചി അത്ഥവിനിച്ഛയം പാളിഅനുസാരേന വിദിതും ന സക്കാ ന ഹോതീതി യോജനാ.

ഇതി ചമ്പേയ്യക്ഖന്ധകവണ്ണനായ യോജനാ സമത്താ.