൧൮൮. ആദായസത്തകകഥാ

൩൧൧. ന പച്ചേസ്സന്തി ഏത്ഥ പതീത്യൂപസഗ്ഗസ്സ പുനത്ഥം, ഇധാതുയാ ച ഗത്യത്ഥം ദസ്സേന്തോ ആഹ ‘‘ന പുന ആഗമിസ്സ’’ന്തി. ഏവം പക്കമതോ ഛിജ്ജതീതി സമ്ബന്ധോ.

ഏതഞ്ചാതി പക്കമനന്തികം, കഥിനുദ്ധാരഞ്ച. താഹന്തി തേ അഹം. തേതി തുയ്ഹം.

അഞ്ഞന്തി അത്തനോ വിഹാരതോ അഞ്ഞം. ഏവം ഹോതീതി ഏസോ പരിവിതക്കോ ഹോതി. സോതി ആവാസപലിബോധോ. ആദിച്ചബന്ധുനാ വുത്തോതി യോജനാ.

ദ്വേ പലിബോധാ ഏകതോ ഛിജ്ജന്തീതി സമ്ബന്ധോ. അപുബ്ബം അചരിമന്തി ഏകപഹാരേനേവ. സോ പലിബോധൂപച്ഛേദോ കസ്മാ വിത്ഥാരതോ ന വുത്തോതി ആഹ ‘‘സോ പനാ’’തിആദി. സോ പനാതി പലിബോധൂപച്ഛേദോ പന. ന വുത്തോതി സമ്ബന്ധോ. ഏത്ഥാതി ഇമസ്മിം കഥിനുബ്ഭാരേ. കസ്മാ അയം കഥിനുദ്ധാരോ ‘‘നാസനന്തികോ’’തി വുത്തോതി ആഹ ‘‘യസ്മാ’’തിആദി. തസ്സാതി ഭിക്ഖുനോ.

ആസാവച്ഛേദികേ ഛിജ്ജതീതി സമ്ബന്ധോ. അയം പനാതി ആസാവച്ഛേദികോ കഥിനുദ്ധാരോ പന. അനേകപഭേദോ ഹോതീതി സമ്ബന്ധോ. തസ്സാതി ഭിക്ഖുസ്സ. വുത്തോതി അയം ആസാവച്ഛേദികോ കഥിനുദ്ധാരോ വുത്തോതി യോജനാ. ഏത്ഥ പനാതി ഇമസ്മിം പന ഠാനേ. തത്ഥാതി സീമാതിക്കന്തികേ.

൩൧൨-൩൨൫. ഏവന്തിആദി നിഗമനം. സത്തകേതി അട്ഠസു മാതികാസു ആസാവച്ഛേദതോ സേസേ സത്തപമാണേ, സത്തസമൂഹേ വാ. തേയേവാതി സത്തകേ ഏവ. തതോതി വാരതോ. യേ യേതി കഥിനുദ്ധാരാ. ഇതരേഹീതി ആസാവച്ഛേദതോ അഞ്ഞേഹി. യേ പലിബോധാ വുത്താതി സമ്ബന്ധോ. ആവാസോ ചജീയതി അനേനാതി ചത്തന്തി വചനത്ഥം ദസ്സേന്തോ ആഹ ‘‘യേന ചിത്തേനാ’’തിആദി. തന്തി ചിത്തം. ‘‘ഏസേവ നയോ’’തി ഇമിനാ ആവാസോ വമീയതി അനേനാതി വന്തം. ആവാസതോ മുച്ചതി അനേനാതി മുത്തന്തി വചനത്ഥം അതിദിസതി. സബ്ബത്ഥാതി സബ്ബസ്മിം കഥിനക്ഖന്ധകേ.

ഇതി കഥിനക്ഖന്ധകവണ്ണനായ യോജനാ സമത്താ.