൧൪൧. പവാരണാട്ഠപനകഥാ

൨൩൬. സബ്ബം സങ്ഗണ്ഹാതീതി സബ്ബസങ്ഗാഹികം. പുഗ്ഗലസ്സ ഠപനം പുഗ്ഗലികം. തത്ഥാതി ദ്വീസു പവാരണാട്ഠപനേസു. സബ്ബസങ്ഗാഹികേ ഠപിതാ ഹോതീതി സമ്ബന്ധോ. യാവ രേകാരോ അത്ഥി, താവാതി യോജനാ. ഭാസിയിത്ഥാതി ഭാസിതാ. ലപിയിത്ഥാതി ലപിതാ. ന പരിയോസിയിത്ഥാതി അപരിയോസിതാ. ഏത്ഥന്തരേതി ഏതസ്മിം സുകാരരേകാരാനം അന്തരേ. ഏകപദേപീതി പിസദ്ദോ ഏകക്ഖരേപീതി അത്ഥം സമ്പിണ്ഡേതി. ഠപിതാതി ‘‘സുണാതു മേ ഭന്തേ സങ്ഘോ, ഇത്ഥന്നാമോ പുഗ്ഗലോ സാപത്തികോ, തസ്സ പവാരണം ഠപേമീ’’തി ഞത്തിയാ ഠപിതാ. യ്യകാരേതി ‘‘പവാരേയ്യാ’’തി ഏത്ഥ യ്യകാരേ. തതോതി യ്യകാരതോ. പുഗ്ഗലികട്ഠപനേ പന അട്ഠപിതാ ഹോതീതി സമ്ബന്ധോ. സംകാരതോതി ‘‘സങ്ഘം ഭന്തേ’’തി ഏത്ഥ സംകാരതോ. സബ്ബപച്ഛിമോതി തീസു വാരേസു തതിയവാരേ സബ്ബേസം അക്ഖരാനം പച്ഛിമോ ടികാരോ അത്ഥീതി യോജനാ. ഏത്ഥന്തരേതി ഏതസ്മിം സംകാരടികാരാനം അന്തരേ. തസ്മാതി യസ്മാ പരിയോസിതാ ഹോതി, തസ്മാ. ‘‘ഏസേവ നയോ’’തി വുത്തവചനം വിത്ഥാരേന്തോ ആഹ ‘‘ഏതാസുപി ഹീ’’തിആദി. തത്ഥ ഏതാസുപീതി ദ്വേവാചികഏകവാചികസമാനവസ്സികാസുപി. പിസദ്ദോ തേവാചികമപേക്ഖതി. ഠപനഖേത്തന്തി ഠപനസ്സ ഭൂമി. ഇതിസദ്ദോ പരിസമാപനത്ഥോ.

൨൩൭. അനുയുഞ്ജിയമാനോതി ഏത്ഥ അനുയുഞ്ജസദ്ദോ പുച്ഛനത്ഥോതി ആഹ ‘‘പുച്ഛിയമാനോ’’തി. പരതോതി പരസ്മിംയേവ ഖന്ധകേതി (മഹാവ. ൨൩൭) അത്ഥോ. അലം ഭിക്ഖു മാ ഭണ്ഡനന്തിആദീനീതി ഏത്ഥ ആദിസദ്ദേന ‘‘മാ കലഹം, മാ വിവാദ’’ന്തിവചനാനി സങ്ഗണ്ഹാതി, വചനാനി വത്വാ ഓമദ്ദിത്വാതി യോജനാ. വചനോമദ്ദനാതി വചനേനേവ ഓമദ്ദനാ. ഹീതി സച്ചം. ഇധാതി ഇമസ്മിം പവാരണാട്ഠപനട്ഠാനേ. അനുദ്ധംസിതം പടിജാനാതീതി ഏത്ഥ പടിജാനനാകാരം ദസ്സേന്തോ ആഹ ‘‘അമൂലകേന പാരാജികേന അനുദ്ധംസിതോ അയം മയാ’’തി. ‘‘ലിങ്ഗനാസനായാ’’തി ഇമിനാ ദണ്ഡകമ്മനാസനസംവാസനാസനാനി നിവത്തേതി.

൨൩൮. ഏതന്തി ‘‘അസുകാ ആപത്തീ’’തി വചനം. കലഹസ്സ മുഖന്തി കലഹസ്സ ഉപായോ.