൫. ചീവരഅച്ഛിന്ദനസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

‘‘ദത്വാ’’തി യം കിഞ്ചി പച്ചാസീസമാനസ്സേവ ദാനമിഹ അധിപ്പേതം, ന നിസ്സട്ഠദാനന്തി ആഹ ‘‘വേയ്യാവച്ചാദീനീ’’തിആദി. സകസഞ്ഞായാതി ‘‘സക’’ന്തി സഞ്ഞായ. ഇമിനാ പാരാജികാഭാവം ദസ്സേതി. ചജിത്വാ ദിന്നമ്പി ഹി സകസഞ്ഞായ ഗണ്ഹതോ നത്ഥി പാരാജികം. അച്ഛിന്ദന്തസ്സാതി ഏകതോ അബദ്ധാനി, വിസും ഠപിതാനി ച ബഹൂനി അച്ഛിന്ദതോ, ‘‘സങ്ഘാടിം ആഹര, ഉത്തരാസങ്ഗം ആഹരാ’’തി ഏവം ആഹരാപയതോ ച. തേനാഹ ‘‘വത്ഥുഗണനായ ആപത്തിയോ’’തി. ‘‘മയാ ദിന്നാനി സബ്ബാനി ആഹരാ’’തി വദതോപി ഏകവചനേനേവ സമ്ബഹുലാ ആപത്തിയോ. ഏകം ചീവരം പന ഏകാബദ്ധാനി ച ബഹൂനി അച്ഛിന്ദതോ ഏകാ ആപത്തി. ‘‘അച്ഛിന്ദാ’’തി ആണത്തിയാ ദുക്കടന്തി ‘‘മയാ ദിന്നാനി സബ്ബാനി ഗണ്ഹാ’’തി ആണത്തിയാ ഏകം ദുക്കടം, അച്ഛിന്നേസു പന ഏകവചനേനേവ സമ്ബഹുലാ പാചിത്തിയോ. തേനാഹ ‘‘അച്ഛിന്നേസു വത്ഥുഗണനായ ആപത്തിയോ’’തി. അച്ഛിന്നേസൂതി തേനാണത്തേന അച്ഛിന്നേസു ചീവരേസു. യത്ഥ പന പോത്ഥകേസു ‘‘അച്ഛിന്നേസു യത്തകാനി ആണത്താനി, തേസം ഗണനായ ആപത്തിയോ’’തി പാഠോ, തത്ഥ യത്തകാനി ആണത്താനീതി യത്തകാനി ചീവരാനി ഗണ്ഹിതും ആണത്താനീതി അത്ഥോ. യം പന സമന്തപാസാദികായം ‘‘ചീവരം ‘ഗണ്ഹാ’തി ആണാപേതി, ഏകം ദുക്കടം. ആണത്തോ ബഹൂനി ഗണ്ഹാതി, ഏകം പാചിത്തിയ’’ന്തി (പാരാ. അട്ഠ. ൨.൬൩൩) വുത്തം, തം ഏകാബദ്ധം സന്ധായ. ഏവഞ്ച കത്വാ സമന്തപാസാദികായ സദ്ധിം ഇമായ അട്ഠകഥായ ന കോചി വിരോധോ. സചേ പന ‘‘സങ്ഘാടിം ഗണ്ഹ, ഉത്തരാസങ്ഗം ഗണ്ഹാ’’തി ആണാപേതി, വാചായ വാചായ ദുക്കടം. അച്ഛിന്നേസു വത്ഥുഗണനായ ആപത്തിയോ. ഏത്ഥ ച ‘‘ഇദം മേ, ഭന്തേ, ചീവരം ഭിക്ഖുസ്സ സാമം ദത്വാ അച്ഛിന്നം നിസ്സഗ്ഗിയ’’ന്തി (പാരാ. ൬൩൩) ഇമിനാ നയേന നിസ്സജ്ജനവിധാനം വേദിതബ്ബം.

തികപാചിത്തിയന്തി ഉപസമ്പന്നേ ഉപസമ്പന്നസഞ്ഞിവേമതികഅനുപസമ്പന്നസഞ്ഞീനം വസേന തീണി പാചിത്തിയാനി. അഞ്ഞം പരിക്ഖാരന്തി പത്താദിം അഞ്ഞം പരിക്ഖാരം, അന്തമസോ സൂചിമ്പീതി അത്ഥോ. ന കേവലം അനുപസമ്പന്നസ്സ ചീവരംയേവ അച്ഛിന്ദതോ ദുക്കടന്തി ആഹ ‘‘അനുപസമ്പന്നസ്സ ചാ’’തിആദി. തത്ഥ യം കിഞ്ചീതി ചീവരം വാ ഹോതു, പത്താദി, യം കിഞ്ചി പരിക്ഖാരം വാ. തസ്സ വിസ്സാസം ഗണ്ഹന്തസ്സാതി യസ്സ ദിന്നം, തസ്സ വിസ്സാസേന ഗണ്ഹന്തസ്സ, തതിയത്ഥേ ചേതം ഉപയോഗവചനം. ഉപസമ്പന്നതാതി അച്ഛിന്ദനസമയേ ഉപസമ്പന്നഭാവോ. കിഞ്ചാപി ഉപസമ്പന്നഭാവോ പാളിയം, മാതികട്ഠകഥായഞ്ച ദാനഗ്ഗഹണേസു ദിസ്സതി, തഥാപി അനുപസമ്പന്നകാലേ ചീവരം ദത്വാ ഉപസമ്പന്നകാലേ അച്ഛിന്ദന്തസ്സ ആപത്തിതോ അച്ഛിന്ദനകാലേയേവ ഉപസമ്പന്നതാ അങ്ഗന്തി വേദിതബ്ബം.

ചീവരഅച്ഛിന്ദനസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.