൮. ദുതിയരുക്ഖസുത്തം

൫൩൮. ‘‘സേയ്യഥാപി, ഭിക്ഖവേ, യേ കേചി ദേവാനം താവതിംസാനം രുക്ഖാ, പാരിഛത്തകോ തേസം അഗ്ഗമക്ഖായതി; ഏവമേവ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, യേ കേചി ബോധിപക്ഖിയാ ധമ്മാ, പഞ്ഞിന്ദ്രിയം തേസം അഗ്ഗമക്ഖായതി, യദിദം – ബോധായ. കതമേ ച, ഭിക്ഖവേ, ബോധിപക്ഖിയാ ധമ്മാ? സദ്ധിന്ദ്രിയം, ഭിക്ഖവേ, ബോധിപക്ഖിയോ ധമ്മോ, തം ബോധായ സംവത്തതി. വീരിയിന്ദ്രിയം…പേ… സതിന്ദ്രിയം…പേ… സമാധിന്ദ്രിയം…പേ… പഞ്ഞിന്ദ്രിയം ബോധിപക്ഖിയോ ധമ്മോ, തം ബോധായ സംവത്തതി. സേയ്യഥാപി, ഭിക്ഖവേ, യേ കേചി ദേവാനം താവതിംസാനം രുക്ഖാ, പാരിഛത്തകോ തേസം അഗ്ഗമക്ഖായതി; ഏവമേവ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, യേ കേചി ബോധിപക്ഖിയാ ധമ്മാ, പഞ്ഞിന്ദ്രിയം തേസം അഗ്ഗമക്ഖായതി, യദിദം – ബോധായാ’’തി. അട്ഠമം.