൯. തതിയരുക്ഖസുത്തം

൫൩൯. ‘‘സേയ്യഥാപി, ഭിക്ഖവേ, യേ കേചി അസുരാനം രുക്ഖാ, ചിത്തപാടലി തേസം അഗ്ഗമക്ഖായതി; ഏവമേവ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, യേ കേചി ബോധിപക്ഖിയാ ധമ്മാ, പഞ്ഞിന്ദ്രിയം തേസം അഗ്ഗമക്ഖായതി, യദിദം – ബോധായ. കതമേ ച, ഭിക്ഖവേ, ബോധിപക്ഖിയാ ധമ്മാ? സദ്ധിന്ദ്രിയം, ഭിക്ഖവേ, ബോധിപക്ഖിയോ ധമ്മോ, തം ബോധായ സംവത്തതി…പേ… പഞ്ഞിന്ദ്രിയം ബോധിപക്ഖിയോ ധമ്മോ, തം ബോധായ സംവത്തതി. സേയ്യഥാപി ഭിക്ഖവേ, യേ കേചി അസുരാനം രുക്ഖാ, ചിത്തപാടലി തേസം അഗ്ഗമക്ഖായതി; ഏവമേവ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, യേ കേചി ബോധിപക്ഖിയാ ധമ്മാ, പഞ്ഞിന്ദ്രിയം തേസം അഗ്ഗമക്ഖായതി, യദിദം – ബോധായാ’’തി. നവമം.