൧. ജരാധമ്മസുത്തം

൫൧൧. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി പുബ്ബാരാമേ മിഗാരമാതുപാസാദേ. തേന ഖോ പന സമയേന ഭഗവാ സായന്ഹസമയം പടിസല്ലാനാ വുട്ഠിതോ പച്ഛാതപേ നിസിന്നോ ഹോതി പിട്ഠിം ഓതാപയമാനോ.

അഥ ഖോ ആയസ്മാ ആനന്ദോ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഭഗവതോ ഗത്താനി പാണിനാ അനോമജ്ജന്തോ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘അച്ഛരിയം, ഭന്തേ, അബ്ഭുതം, ഭന്തേ! ന ചേവം ദാനി, ഭന്തേ, ഭഗവതോ താവ പരിസുദ്ധോ ഛവിവണ്ണോ പരിയോദാതോ, സിഥിലാനി ച ഗത്താനി സബ്ബാനി വലിയജാതാനി, പുരതോ പബ്ഭാരോ ച കായോ, ദിസ്സതി ച ഇന്ദ്രിയാനം അഞ്ഞഥത്തം – ചക്ഖുന്ദ്രിയസ്സ സോതിന്ദ്രിയസ്സ ഘാനിന്ദ്രിയസ്സ ജിവ്ഹിന്ദ്രിയസ്സ കായിന്ദ്രിയസ്സാ’’തി.

‘‘ഏവഞ്ഹേതം, ആനന്ദ, ഹോതി – ജരാധമ്മോ യോബ്ബഞ്ഞേ, ബ്യാധിധമ്മോ ആരോഗ്യേ, മരണധമ്മോ ജീവിതേ. ന ചേവ താവ പരിസുദ്ധോ ഹോതി ഛവിവണ്ണോ പരിയോദാതോ, സിഥിലാനി ച ഹോന്തി ഗത്താനി സബ്ബാനി വലിയജാതാനി, പുരതോ പബ്ഭാരോ ച കായോ, ദിസ്സതി ച ഇന്ദ്രിയാനം അഞ്ഞഥത്തം – ചക്ഖുന്ദ്രിയസ്സ സോതിന്ദ്രിയസ്സ ഘാനിന്ദ്രിയസ്സ ജിവ്ഹിന്ദ്രിയസ്സ കായിന്ദ്രിയസ്സാ’’തി.

‘‘ഇദമവോച ഭഗവാ. ഇദം വത്വാ ച സുഗതോ അഥാപരം ഏതദവോച സത്ഥാ –

‘‘ധീ തം ജമ്മി ജരേ അത്ഥു, ദുബ്ബണ്ണകരണീ ജരേ;

താവ മനോരമം ബിമ്ബം, ജരായ അഭിമദ്ദിതം.

‘‘യോപി വസ്സസതം ജീവേ, സോപി മച്ചുപരായണോ [സബ്ബേ മച്ചുപരായനാ (സ്യാ. കം. ക.)];

ന കിഞ്ചി പരിവജ്ജേതി, സബ്ബമേവാഭിമദ്ദതീ’’തി. പഠമം;